Posts Tagged ‘varoufakis cv’

varoufas books

Εννοείται πως "έπαιξε" τρελά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το παραπάνω φωτό-κολλαζ...

Εννοείται πως «έπαιξε» τρελά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το παραπάνω φωτο-κολλάζ…

«Από παιδάκια στο σχολείο μαθαίνουμε για την αρχαία Ελλάδα και πόσο γαμάτοι ήταν οι πρόγονοι μας. Μετά, κάπου στον 2ο αιώνα π.Χ μαθαίνουμε πως μας καταλαμβάνουν οι Ρωμαίοι αλλά στην ουσία τους κατακτούμε εμείς μέσω του ανώτερου πολιτισμού μας. Στη συνέχεια, η ώσμωση ανάμεσα στους δύο πολιτισμούς, που οδήγησε στον περίφημο «ελληνορωμαϊκό πολιτισμό», θεωρείται ανάξια αναφοράς. Έτσι, προσπερνάμε τάχιστα την «αδιάφορη» ελληνορωμαϊκή περίοδο και πάμε κατευθείαν στον 4ο αιώνα μ.Χ., όπου ο  Κωνσταντίνος υπογράφει το διάταγμα των Μεδιολάνων και η πρωτεύουσα μεταφέρεται από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη. Παρακάμπτουμε το γεγονός πως, επί της ουσίας, το Βυζάντιο είναι το ανατολικό κομμάτι της πολυπολιτισμικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά το διδασκόμαστε ως συνέχεια της αρχαίας Ελλάδας. Έτσι, από το Μέγα Αλέξανδρο και μετά, το αδάμαστο πνεύμα της φυλής μας ξυπνά ξανά μερικούς αιώνες αργότερα με το μέγα Κωνσταντίνο, με τη διαφορά ότι τώρα, ο ελληνισμός ανακάλυψε την αλήθεια του Χριστού. Αποσπασματικά διδασκόμαστε τις λαμπρότερες στιγμές της αυτοκρατορίας : ο καλός Θεοδόσιος (ειρήσθω εν παρόδω, πόσοι συμπατριώτες μας γνωρίζουν πως ήταν ιβηρικής καταγωγής;) επαναφέρει την τάξη μετά τις ανοησίες του Ιουλιανού του «παραβάτη» , ο Ιουστινιανός χτίζει την Αγία Σοφία, ο Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος κατατροπώνει του βόρειους εχθρούς μας κ.ο.κ. Όλα καλά μέχρι την άλωση της Πόλης το 1453. Μετά, πέφτει ένα μεγάλο delete για πάνω από 350 έτη, και η ελληνική ιστορία ξεκινάει ξανά από τα τέλη του 18ου αιώνα με την προετοιμασία και το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821.

Δεν συνεχίζω περαιτέρω γιατί προφανώς δεν έχει νόημα. Αυτό που θέλω να θίξω είναι πως δυστυχώς, διδασκόμαστε την ιστορία με τελείως αποσπασματικό τρόπο και όχι σαν μια συνέχεια. Παραβλέπουμε τις σκοτεινές πλευρές της ιστορίας μας (οι οποίες έχουν να μας διδάξουν και τα περισσότερα) και εστιάζουμε μόνον στις φωτεινές περιόδους. Περίοδοι που συνήθως συμπίπτουν με την θεόσταλτη εμφάνιση κάποιου φωτισμένου ηγέτη. Περίοδοι στις οποίες ο ελληνισμός ξυπνά ως δια μαγείας από το λήθαργο και αποδεικνύει το μεγαλείο του (και το ξεχωριστό του DNA που μας κάνει γεννημένους νικητές, που θα ‘λεγε και η Φανή Χαλκιά).

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, αδυνατούμε να κατανοήσουμε ποιες ήταν οι μακροχρόνιες ζυμώσεις και διεργασίες που οδήγησαν στη σημερινή μας κατάσταση.  Η αποσπασματική γνώση του παρελθόντος δε μας βοηθά να αντιληφθούμε τη θέση και τις προοπτικές μας, σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από όλο και μεγαλύτερη ρευστότητα, από όλο και λιγότερες βεβαιότητες.

Για να έρθουμε στην τρέχουσα επικαιρότητα, κρίνοντας από αυτά που βλέπω γύρω μου, φαίνεται πως μία μεγάλη μερίδα των Ελλήνων βλέπει στη «γενναία διαπραγμάτευση της κυβέρνησης Σύριζα» άλλη μια στιγμή αναβίωσης του αδάμαστου πνεύματος της φυλής μας. Όπως όταν ο Λεωνίδας είπε το «μολών λαβέ» ή ο Μεταξάς  το «ΟΧΙ» του.

Έλα όμως που ένα έθνος δεν αποκομίζει τα σημαντικότερα οφέλη του από μια θαρραλέα απάντηση ή μια ηρωική στάση, αλλά από την ύπαρξη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού στην εξωτερική του πολιτική, από καλά υπολογισμένους τακτικούς ελιγμούς και από σύναψη των σωστών ανά περίσταση συμμαχιών. Ιδιαίτερα για μικρά κράτη όπως το δικό μας, το τελευταίο είναι καθοριστικό.

Το 1827 όταν εμείς σκοτωνόμασταν αναμεταξύ μας, Άγγλοι, Γάλλοι και Ρώσοι κατατρόπωναν τον οθωμανικό στόλο στο Ναυαρίνο. Δε μας αρέσει να το λέμε, αλλά η συγκεκριμένη ναυμαχία αποτέλεσε τον καταλύτη για τη δημιουργία του ελληνικού κράτους. Στους Βαλκανικούς Πολέμους, η ευκαιριακή συμμαχία με Βούλγαρους και Σέρβους κόντρα στους Οθωμανούς, μας έδωσε το χρόνο να καταλάβουμε τη Θεσσαλονίκη. Στον A’ Παγκόσμιο Πόλεμο πάλι ήμασταν τυχεροί (ή μάλλον ικανοί χάρη στο διορατικό Ελευθέριο Βενιζέλο) που βρεθήκαμε στη σωστή μεριά : με τους νικητές της Αντάντ. Αποτέλεσμα: η επωφελής για εμάς συνθήκη των Σεβρών. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πάλι ταχθήκαμε στο πλευρό των νικητών. Το ίδιο στον Ψυχρό Πόλεμο: η χώρα ευτυχώς ήταν στο στρατόπεδο των νικητών και έτσι σήμερα δεν είμαστε Αλβανία ή Βουλγαρία.

Αντίθετα, όπου κάναμε του κεφαλιού μας, χωρίς σωστούς υπολογισμούς και τυφλωμένοι από εθνικιστικές εξάρσεις, φάγαμε τα μούτρα μας. Κυνηγώντας τη «Μεγάλη Ιδέα» στρώθηκε το έδαφος για τη Μικρασιατική καταστροφή. Προετοιμάζοντας άγαρμπα την «Ένωση» και τρομοκρατώντας επί χρόνια τους Τουρκοκυπρίους, προετοιμάστηκε το έδαφος για  την τουρκική εισβολή στη Β. Κύπρο.

Έτσι και σήμερα, με αφορμή τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας παρατηρούμε έναν τυπικό βαλκανικό λαό να αντιδρά στα μεγάλα γεγονότα με γνώμονα το συναίσθημα και όχι τη λογική. Και σε σχέση με τους άλλους βαλκανικούς λαούς, έχουμε ένα πρόσθετο μειονέκτημα : το λαμπρό ιστορικό μας παρελθόν. Γιατί, δυστυχώς, φαίνεται πως το βάρος της κληρονομιάς και της παγκόσμιας αναγνώρισης των αρχαίων προγόνων μας, είναι πολύ μεγάλο για τον νεο-Έλληνα…»

Τα παραπάνω τα έγραψα το 2013 με αφορμή το περήφανο «ΟХΙ» της Κύπρου (που θυμάστε τι ακολούθησε, ε;). Το κείμενο είναι το ίδιο, αλλαγμένο μόνο σε δύο σημεία όπου αντί για το «ΟХΙ» της Κύπρου, έхουμε τη «βαρουφάκεια αντίληψη περί διαπραγμάτευσης με τους εταίρους μας». Παρακάτω ακολουθούν σχόλια αναγνωστών για την περίφημη συνέντευξη του Γιάνη μας στο BBC, από το facebook group της «Μηχανής του χρόνου». Το αφήγημα του εθνολαϊκισμού, χρόνια καλλιεργημένο από ΜΜΕ, Εκκλησία, ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, έχει ριζώσει τόσο βαθιά σε αυτόν το λαό, που η κατάσταση νομίζω χρειάζεται πάνω από δύο γενιές για να αλλάξει. Αν αλλάξει ποτέ…

https://www.facebook.com/mixanitouxronou/posts/869298896445979

Επί της ουσίας, ο Σύριζα κέρδισε σε πρώτη φάση τη μάχη των εντυπώσεων στο εσωτερικό. Μιλώντας με την καθαρίστρια, τον περιπτερά, τον ταξιτζή, παντού ακούς σχόλια ικανοποίησης για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης. Τα δύσκολα θα έρθουν αφού ο Βαρουφάκης φτάσει σε κάποια συμφωνία (με όποια ονομασία της δοθεί, αρκεί να φύγει ο δαιμονοποιημένος όρος μνημόνιο) και έρθει η ώρα των Λαφαζάνηδων, Στρατούληδων και λοιπών γραφικών αριστερών. Προσεχώς στους δέκτες μας….

υ.γ. και μια που είπαμε για εθνολαϊκισμό, ο αγαπημένος μας Μίκης Θεοδωράκης δε θα μπορούσε να λείπει. Βέβαια η Nestle καλέ μας Μίκη είναι ελβετική και όχι ολλανδική. Αλλά μακάρι να ήταν μόνο αυτό το πρόβλημα με τις δηλώσεις σου…

http://www.tanea.gr/news/politics/article/5204806/mikhs-theodwrakhs-ethnikh-analamph-h-stash-tsipra-baroyfakh-apenanti-ston-nteiselmploym/