Posts Tagged ‘Λαζόπουλος αναπηρία Σόιμπλε’

Σήμερα λέω να πιαστούμε με δύο γεγονότα που απασχόλησαν έντονα την ελληνική κοινή γνώμη στην εβδομάδα που μας πέρασε. Δύο γεγονότα φαινομενικά ασύνδετα μεταξύ τους, όμως οι αντιδράσεις που προκάλεσαν είναι ενδεικτικές της ελληνικής κοινωνίας και εκεί μπορούμε να βρούμε κοινό τόπο.

Γεγονός 1ον:

Η απαράδεκτη ατάκα του προπαγανδιστή τηλεπαρουσιαστή Λάκη που βάσισε την «σάτιρα» του στον κ. Σόιμπλε στην αναπηρία του δεύτερου. Η ατάκα προκάλεσε δικαιολογημένα πολλές αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ ξεσηκώθηκαν και σύλλογοι ατόμων με ειδικές ανάγκες εναντίον του λαϊκιστή τηλεπαρουσιαστή. Από την άλλη πλευρά, κάποιοι υπερασπίστηκαν το «χιούμορ» του Λάκη ενάντια στο «ναζί υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας που ευθύνεται για τόσους θανάτους από τη λιτότητα που επέβαλλε στη χώρα μας». Ευτυχώς αυτοί οι κάποιοι φαίνεται πως, για την ώρα, αποτελούν μία καλά οριοθετημένη μειονότητα. Η αντίδραση του Λάκη του σιχαμερούλη; Ζήτησε χίλια συγγνώμη (γλοιωδία…) από τους ΑΜΕΑ και για να δικαιολογηθεί είπε πως η κακεντρέχεια που εκστόμισε προφανώς δεν αφορούσε το σύνολο των ΑΜΕΑ, παρά μόνο επικεντρωνόταν στον κ. Σόιμπλε. Προφανώς για τον κ. Λαζόπουλο η εμπάθεια και τα χτυπήματα σε ευαίσθητα σημεία, όπως είναι η αναπηρία ενός ανθρώπου, είναι μέρος του κράματος που αποτελεί πυρήνα της «σάτιρας» του. Εμένα αυτό δε μου φαίνεται ούτε αστείο, ούτε σοβαρό, παρά μόνο άνανδρο. Αλλά δεν περίμενα και τίποτα καλύτερο από τον απόλυτο άρχοντα του τηλε-λαϊκισμού στη χώρα μας.

Αλλού όμως θέλω να σταθώ. Αφού έγινε ο σχετικός τζερτζελές και ξεχαρμανιάσαμε στα facebookια και τα twitterια, υπέρμαχοι και κατήγοροι του Λαζόπουλου, το θέμα θα ξεχαστεί και οι άνθρωποι με κινητικά προβλήματα θα συνεχίσουν να ζουν τη δύσκολη πραγματικότητα μίας αφιλόξενης για αυτούς χώρας. Και δε φτάνουν μόνο οι κακοχτισμένες ελληνικές πόλεις (πολύτιμη κληρονομιά του «εθνάρχη» μας και της εποχής της αντιπαροχής…), η καθημερινή συμπεριφορά των Ελλήνων οδηγών και η ατιμωρησία από τις αρχές κάνουν τα πράγματα τραγικά. Κάθε μέρα βλέπω συμπολίτες μας παρκαρισμένους σε ράμπες και πεζοδρόμια, για να βολευτούν και να μην πληρώσουν parking ή περπατήσουν λίγο παραπάνω. Σπανίως κόβονται πρόστιμα και η κατάργηση της δημοτικής αστυνομίας από το «μεταρρυθμιστή» πρωθυπουργό Σαμαρά έκανε τα πράγματα χειρότερα όσον αφορά την ασυδοσία στην παράνομη στάθμευση. Το να περιορίσουμε αυτά τα κακώς κείμενα στο δημόσιο χώρο, θεωρώ πως είναι το χρέος μας απέναντι στους συμπολίτες μας με κινητικά προβλήμα και όχι να αντιδράμε οργισμένα στο λαζοπούστικο χιούμορ του σενιόρ Λάκη.

Γεγονός 2ον:

Θάνατος σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα του δημοφιλούς λαϊκού βάρδου Παντελή Παντελίδη. Εννοείται πως ακολούθησε τρελός χαμός από υστερικές αντιδράσεις θαυμαστών του ειδώλου από τη μία και κάποιων κακεντρεχών «ψαγμένων» από την άλλη που έσπευσαν να κατακρίνουν το νεκρό είτε για την προσωπική του ευθύνη του για το τροχαίο είτε για την κακής ποιότητας μουσική του (λες και τώρα που πέθανε θα γλιτώσουμε από το σκυλό-ποπ που βασιλεύει στη χώρα ρε κρετίνοι…). Και σε αυτή την περίπτωση, μετά από λίγο καιρό όλα θα ξεχαστούν και θα απομείνει μόνο ο βαρύς πόνος των συγγενών του δημοφιλούς τραγουδιστή.

Συμπωματικά, λίγες ημέρες πριν το δυστύχημα του Παντελή Παντελίδη, μίλησε στην Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας στη Βουλή ο γνωστός οδηγός αγώνων ταχύτητας Ιαβέρης. Τα στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Ιαβέρης για τα τροχαία ατυχήματα στη χώρα μας είναι συγκλονιστικά. Σύμφωνα με αυτά, μέσα σε ένα χρόνο είχαμε 1600 νεκρούς και 20.000 τραυματίες από τροχαία ατυχήματα. Άνω του 60% των θυμάτων είναι ηλικίας 15-29 ετών. Ας αφήσουμε τον ίδιο τον Ιαβέρη να μας τα πει με τον τρόπο του:

«Τον καρκίνο του δρόμου στη χώρα μας τον αντιμετωπίζουμε με παυσίπονο αντί χειρουργείου. Ενώ σε όλες τις χώρες έχουν μειωθεί τα τροχαία ατυχήματα από 20% – 99,5%, όπως στην Σουηδία, στην Ελλάδα είχαμε αύξηση ως και 60%. Το αυτοκίνητο γίνεται όπλο, όταν μπαίνει ένα βλήμα. Μέσα στα τελευταία 100 χρόνια, στην Ελλάδα που πέρασε και δύο πολέμους, έχασαν την ζωή τους σε ώρα μάχης 70.000 ελληνόπουλα. Στα 60 τελευταία χρόνια με το αυτοκίνητο έχασαν τη ζωή τους 140.000 άνθρωποι, δηλαδή τα θύματα ήταν τετραπλάσια, ενώ 350.000 έμειναν ανάπηροι.»

Ο θάνατος του κ. Παντελίδη είναι άλλος ένας από μία σειρά άδικων θανάτων νέων ανθρώπων στην άσφαλτο. Φταίει το οδόστρωμα, η μέθη, η υπερβολική ταχύτητα, η μη χρήση της ζώνης – σύντομα θα μάθουμε ποιο ή ποια από τα παραπάνω ευθύνονται. Για μένα το ζητούμενο δεν είναι αν φορούσε ζώνη ή ήταν σουρωμένος ο Παντελίδης, αλλά τι κάνουμε ως κοινωνία για να περιορίσουμε αυτά τα φαινόμενα. Τι κάνουμε για τη βελτίωση των δρόμων και της σήμανσης από τη μία και τον περιορισμό των παραβατικών συμπεριφορών που προκαλούν ατυχήματα από την άλλη. Δυστυχώς ελάχιστα, και αυτό ίσχυε και τους παλιούς καλούς καιρούς που «λεφτά υπήρχαν». Έχουμε για τα τυπικά κάποιες επιτροπές σαν την επιτροπή οδικής ασφάλειας της Βουλής, που πολύ αμφιβάλλω για το παραγόμενο έργο τους, ενώ κάποιοι μεμονωμένοι Δον-Κιχώτηδες τύπου Ιαβέρη δίνουν γενναίες μάχες, οι οποίες όμως δεν αρκούν για να επηρεάσουν μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού.

Το συμπέρασμα από τις δύο ιστορίες; Ότι το μότο «Τζερτζελές να γίνεται και τα προβλήματα ας διαιωνίζονται» έχει γίνει πια τρόπος ζωής. Και αυτό νομίζω πως είναι μέρος της εξήγησης γιατί μετά από έξι χρόνια κρίσης δε μπορούμε να ανακάμψουμε, παρά βουλιάζουμε σε όλο και βαθύτερο τέλμα. Από κάτι τέτοια απλά πραγματάκια της καθημερινότητας, επιτρέψτε μου να νομίζω πως μπορούμε να βγάλουμε πιο αξιόπιστα συμπεράσματα παρά από βαθυστόχαστες γεωπολιτικές αναλύσεις, απίθανα σενάρια συνομωσίας και λοιπά τραγελαφικά που έχουν πέραση σε πολλούς συμπατριώτες μας.

Καταλήγοντας, όπως έχουμε ξαναπεί πλειστάκις, η μεγαλύτερη ευθύνη για αυτήν την κατάσταση ανήκει στις ελίτ της χώρας. Αυτές είναι που δίνουν τον τόνο και το παράδειγμα για να ακολουθήσει και η κοινωνία στο σύνολο της. Όμως τι να κάνουμε είναι τόσο απασχολημένες οι καημένες οι ελίτ μας με άλλες σημαντικότερες μάχες αυτή τη την στιγμή. Δείτε ας πούμε το Συμβούλιο της Επικρατείας που πασχίζει σθεναρά να επαναφέρει τις συντάξεις (και κυρίως τις υψηλές, αυτές που θίχθηκαν πιο βάναυσα από τα αντισυνταγματικά μνημόνια) στα παλιά των επίπεδα. Με δευτερεύοντα πράγματα όπως την ελευθερία κίνησης των ΑΜΕΑ και το φόρο του αίματος στην άσφαλτο θα ασχολούνται τώρα;