Αρχείο για Δεκέμβριος, 2015

varoufakis_esquire

 

Μετά το άδοξο τέλος της υπερπαραγωγής των 1101, ο πολυαγαπημένος του ιστολογίου κονφερασιέ των οικονομικών Γιάνης ξαναχτυπά χριστουγεννιάτικα – διόλου τυχαίο τις μέρες που, σύμφωνα με την παράδοση, εμφανίζονται οι καλικάντζαροι.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ ο Γιάνης μας, που λέτε, ετοιμάζει του χρόνου ένα νέο κίνημα «πανευρωπαϊκού χαρακτήρα», το οποίο, όπως τόνισε θα είναι «μοναδικό» και «ριζοσπαστικό» (γουάου!), σημειώνοντας μάλιστα ότι θα έχει στόχο «τον εκδημοκρατισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Το ιστολόγιο χαιρετίζει την κίνηση του Γιάνη, αφού χρόνια τώρα το λέμε πως ο Γιάνης μας είναι από την πάστα εκείνη των ανθρώπων που είναι γεννημένοι για μεγάλα πράγματα. Που στα μικρά, τα τετριμμένα, τα καθημερινά τα κάνουν θάλασσα γιατί ο νους τους είναι συνεχώς αλλού σε μεγαλεπήβολους και εξωπραγματικούς στόχους.

Τι και αν ο Γιάνης, σύμφωνα με τις φήμες, δεν μπόρεσε τόσους μήνες να καταθέσει μία στοιχειωδώς συγκροτημένη πρόταση στα Eurogroup και προκαλούσε τον γέλωτα με  «μεταρρυθμίσεις» όπως τις καλωδιωμένες νοικοκυρές που θα πατάξουν τη φοροδιαφυγή. Τι και αν απορροφημένος από το τεράστιο project της «διαπραγμάτευσης» και την εφαρμογή σε αυτήν της τελευταίας λέξης της θεωρίας παιγνίων παραμέλησε τελείως τη διαχείριση των δημοσιονομικών και βούλιαξε την προσπάθεια των προηγούμενων ετών. Τι και αν με την σκληρή του διαπραγμάτευση και το chicken game τελικά συρθήκαμε σε capital controls, γονάτισε η επιχειρηματικότητα και το τραπεζικό σύστημα ξαναχρειάστηκε ανακεφαλοποίηση, μία ιστορία που μας κόστισε γύρω στα 40 δις. ευρώ .

Ο Γιάνης μας δε θα κριθεί από αυτά τα μικρά και ασήμαντα.Ο Γιάνης είναι εδώ για να αλλάξει τον κόσμο. Ο Γιάνης είναι εδώ για να διδάξει τους άχρωμους τεχνοκράτες που μαζεύονται στα Eurogroups. Ο Γιάνης πλέον μεταφράζεται σε ξένες γλώσσες, έπιασε τόπο το promotion που έκανε στον εαυτό του ως υπουργός-προβοκάτορας. Ο Γιάνης μοσχοπληρώνεται για διαλέξεις σε διάφορα μέρη του κόσμου. Ο Γιάνης είναι γαμάτος, καλοντυμένος, ευφυής και, πάνω από όλα, αριστερός. Ο Γιάνης είναι τόσο ερωτευμένος με τον εαυτό του και τόσο εξαρτημένος με τη δημοσιότητα που δε θα πάψει να μας απασχολεί και το 2016.

Ευτυχώς, από μία θέση που δε θα μπορεί να επηρεάζει τις ζωές μας. Έτσι κάτι μου λέει πως θα το διασκεδάσουμε πολύ του χρόνου με την περίπτωση του. Και όσο περνάει η μπογιά του και γίνεται πιο απεγνωσμένη η προσπάθεια του για δημοσιότητα, τόσο πιο πολύ θα μας διασκεδάζει. Τόσο πολύ που μπορεί στο τέλος να του συγχωρήσουμε όσα περάσαμε φέτος και όσα μας φόρτωσε για το μέλλον με την ανερμάτιστη παρουσία του στην κρίσιμη θέση που του εμπιστεύθηκε ο κουτσαβάκης που παριστάνει τον πρωθυπουργό της χώρας.

 

καλικαντζαράκι

Το Πασόκ είναι εδώ, μεταλλαγμένο αριστερό

«Λύση η αύξηση των εσόδων, όχι η περικοπή των συντάξεων» , έτσι δήλωσε η, φημισμένη για τις επιδόσεις της στο ζεϊμπέκικο, κυβερνητική μας εκπρόσωπος (για της γραφής το αληθές πατήστε εδώ).

«Και από που θα έρθουν τα έσοδα κα. Γεροβασίλη μου;», σε ρωτά ο αλεπουδράκουλας με αφέλεια μικρού παιδιού.

Μήπως από την αύξηση φόρων;  Όπως ας πούμε αυτόν που βάλατε στο κρασί γιατί δε σας βγήκε ο ΦΠΑ στα φροντιστήρια που θα έμπαινε για να μη μπει φόρος στο μοσχαρίσιο κρέας;

Μήπως από την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων ή/και των εργοδοτών;

Θα μας πείτε να ξέρουμε κα. Γεροβασίλη, ποιο ισοδύναμο θα εφεύρετε πάλι για να «αντισταθείτε» στους ανάλγητους νεο-φιλελεύθερους δανειστές μας;

Ναι το ξέρουμε κα. Γεροβασίλη ο σκοπός σας είναι ιερός και, αν μη τι άλλο, αριστερός.

Να προστατεύσουμε τους καημένους συνταξιούχους ΔΕΚΟ-τραπεζών που τους έχουν ρίξει τις συνολικές αποδοχές κάτω από τα 3000 ευρώ.

Να προστατεύσουμε από τα νύχια των νεο-φιλελεύθερων αρπακτικών τον κιμπάρη 50-άρη συνταξιούχο του Δημοσίου.

Να προστατεύσουμε τις καημένες τις άγαμες θυγατέρες δημοσίων υπαλλήλων. Μείνανε που μείνανε στο ράφι, να τους κόψουμε και την αποζημίωση;

Η κα. Γεροβασίλη και το κυνικό παρεάκι που μας κυβερνά έχουν δώσει προτεραιότητα στους πελάτες τους: δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους του Δημοσίου. Έτσι εκλαμβάνουν το πολιτικό τους συμφέρον, και σπεύδουν να στηρίξουν τις ομάδες εκείνες που τους ψήφισαν με συντριπτικά ποσοστά.

Η κοιμισμένη γενιά των 30άρηδων πότε θα καταλάβει το δικό της συμφέρον; Πότε θα ξυπνήσει να πάρει με τις πέτρες καλοζωισμένους/ες πενηντάρ-ηδες/-ες που υποσκάπτουν το μέλλον της, όπως η μπουζουκόβια κυβερνητική εκπρόσωπος;

Κοιμάται ακόμα υπό την επήρεια των παραμυθιών που την τάισαν οι Βαξεβάνηδες, οι Χατζηστεφάνου, τα debtocracy και οι catastroikες; Ή μήπως έχει βολευτεί με το να σιτίζεται από τις συντάξεις του μπαμπά και της μαμάς και αυτή να κλαίγεται και να αμπελοφιλοσοφεί στα μπαράκια και στις καφετέριες;

Από τα πρώτα κιόλας δείγματα γραφής των κυβερνήσεων Συριζανέλ, είχα εκφράσει το φόβο μου πως η ζημιά που θα προκαλέσουν στην οικονομία δε θα είναι τίποτα μπροστά στη ζημιά που θα αφήσουν πίσω τους όσον αφορά τη θέση της χώρας στο γεωπολιτικό προσκήνιο.

Οι εξελίξεις, δυστυχώς, φαίνεται πως με δικαιώνουν. Πλέον έχουν πληθύνει επικίνδυνα ανάμεσα στα κράτη μέλη της Ε.Ε. οι φωνές που ζητάνε την έξοδο της Ελλάδας από τη ζώνη Schengen και δεν περιορίζονται στους συνήθεις κακούς, τον Jeroen Dijsselbloem και τον πρωθυπουργό της Σλοβακίας. Η τακτική της ελληνικής κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει τις προσφυγικές ροές από την ανατολή ως διαπραγματευτικό όπλο, όσο περνάει ο καιρός μοιάζει κακά υπολογισμένος λεονταρισμός, με απρόβλεπτες για τη χώρα συνέπειες.

Αντίθετα με εμάς, οι Τούρκοι φαίνεται πως εκμεταλλεύθηκαν πολύ καλύτερα τη θέση τους στο ζήτημα των προσφυγικών ροών προς την Ευρώπη, όπως αποτυπώθηκε στην πρόσφατη συμφωνία με την Ε.Ε. Η Ελλάδα σε ρόλο θλιβερού κομπάρσου απλά συμμετείχε στις διαδικασίες σύναψης της συμφωνίας…

Σκυλί που δε δαγκώνει, γαβγίζει. Ο ολοένα και πιο απομονωμένος στο διεθνές πολιτικό τοπίο κ. Τσίπρας, επέλεξε να …γαβγίσει κατά της  Τουρκίας στο twitter. Τα tweets του απαντήθηκαν δηκτικά από τον Τούρκο πρωθυπουργό Ahmet Davutoğlu, έναν άνθρωπο με μακρά θητεία στο υπουργείο Εξωτερικών της χώρας του και πλούσιο συγγραφικό έργο σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Τελικά, κατέβηκαν οι αναρτήσεις από τον αγγλόφωνο λογαριασμό του πρωθυπουργού (στον ελληνόφωνο έμειναν, για τις ανάγκες της εγχώριας κατανάλωσης σε τζάμπα πατριωτική μαγκιά προφανώς…) με τη δικαιολογία πως έγιναν, χωρίς την έγκριση του πρωθυπουργού, από συνεργάτη του που ήταν παρών κατά τις συνομιλίες των δύο ηγετών. Μεγαλύτερη ποσότητα γελοιότητας σε μία παράγραφο δύσκολα να χωρέσει, δε φαντάζομαι να θέλετε να σχολιάσω τα παραπάνω, ε;

Τρομάζει κανείς, όταν αντιπαραβάλλει την ανεπάρκεια του πρωθυπουργού και του επιτελείου του με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας. Τυπικό παιδί του αριστερού κομματικού σωλήνα, ο Αλέξης γαλουχήθηκε με τις πορείες, τις καταλήψεις και τους κάθε φύσεως «αγώνες» εκ του ασφαλούς στα πλαίσια της μεταπολιτευτικής ασυδοσίας. Ακολούθησε η κομματική ανέλιξη, τα μικροπολιτικά παιχνίδια και η εξοικείωση με τις αμοραλιστικές τακτικές που χρειάζονται στην πολιτική. Σε όλα τα παραπάνω ο Αλέξης έχει γίνει αυθεντία. Έλα όμως που δε φτάνουν όταν πρέπει να κυβερνήσεις μία χρεοκοπημένη χώρα σε αυτή τη δυσμενή διεθνή συγκυρία…

Ποτέ του δεν αγάπησε το διάβασμα ο Αλέξης, αν εξαιρέσεις την απομνημόνευση τσιτάτων από κάποια best-sellers της αριστερής βιβλιογραφίας. Ποτέ του δεν τον ενδιέφερε οποιαδήποτε γνώση που ξεπερνούσε το μικρόκοσμο δράσης του.  Ποτέ του δεν εργάστηκε, δεν πέρασε το ζόρι να συντηρεί τον εαυτό του από τα λεφτά του μόχθου του,  δεν είχε διοικητική εμπειρία εκτός του κόμματος. Τα περίπου δυόμισι χρόνια που μεσολάβησαν από την ανάδειξη του σε ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης μέχρι την εκλογή του στη θέση του πρωθυπουργού, φάνηκε πως δεν ήταν αρκετά για να καλύψει τα παραπάνω κενά.

Το υπόβαθρο και η ικανότητα ενός ηγέτη φαίνεται πρωτίστως από την επιλογή συνεργατών. Με αυτόν τον αμόρφωτο άνθρωπο στο τιμόνι της χώρας  φτάσαμε στο σημείο να λαμβάνονται κρισιμότατες αποφάσεις για το μέλλον των επόμενων γενεών από τους Κοτζιάδες και ένα τσούρμο ακατάλληλων παρατρεχαμένων. Με τις τακτικές τους κατάφεραν, παρακάμπτοντας έμπειρους διπλωμάτες και γνώστες των διεθνών συσχετισμών, να φέρουν τη χώρα στη μεγαλύτερη διεθνή απομόνωση από τον καιρό της χούντας. Η ιστορία έχει δείξει πως όποτε η χώρα βρέθηκε για μεγάλο διάστημα διεθνώς απομονωμένη, ακολούθησαν εθνικές τραγωδίες.  Τραγωδίες οι οποίες  μένουν , μαζί με τους υπαίτιους τους, για πάντα στις μαύρες σελίδες της ελληνικής ιστορίας και δε μπορούν να σβηστούν όπως οι αναρτήσεις στο twitter…

υ.γ. Να συγχαρούμε για την φοβερά έγκαιρη παρέμβαση του τον Έλληνα επίτροπο Δ. Αβραμόπουλο, που φρόντισε χθες να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου. Κάτι τέτοιες στιγμές μελαγχολούμε που ο άνθρωπος αυτός δε βρίσκεται στη θέση που του ταιριάζει, αυτή του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας…