Αρχείο για Σεπτεμβρίου, 2014

Хθες, είχα που λέτε άδεια, οπότε κατά το πρωινό σουλάτσο στην πόλη διαπίστωσα ιδίοις όμμασι τις τυπικές βαλκανικές καταστάσεις με τις ουρές στις τράπεζες. Ο λόγος: η λήξη της προθεσμίας για την εξόφληση της πρώτης δόσης του ΕΝΦΙΑ. Ευτυχώς ο ίδιος δεν έχω ακίνητα οπότε το γεγονός με απασχόλησε μόνο ως παρατηρητή.

Πέραν της προχειρότητας και των παλινωδιών του Υπ. Οικονομικών, αυτό που με προβληματίζει περισσότερο είναι γιατί είμαστε τόσο μαζόχες ως λαός και τη βρίσκουμε να συνωστιζόμαστε στις ουρές, πάντα λίγο πριν λήξει μία προθεσμία.

Υπάρχει βλέπετε ένα εργαλείο που λέγεται ίντερνετ, το οποίο δεν υπάρχει μόνο για να σαχλαμαρίζουμε στο facebook αλλά και για να μας διευκολύνει τη ζωή δίνοντας μας τη δυνατότητα να πληρώνουμε τις οφειλές μας (όπως καλή ώρα τον ΕΝΦΙΑ) χωρίς να χρειάζεται να στηνόμαστε σε ουρές. Γιατί δεν το κάνουμε; Η άποψη μου είναι πως ο λόγος είναι πως κατά βάθος ήμαστε ένας λαός τεχνοφοβικός. Ειδικά οι κάτω των 50 για μένα δεν έχουν καμία, μα καμία δικαιολογία να στήνονται με τις ώρες σε μία ουρά ενώ υπάρχει η εύκολη εναλλακτική του διαδικτύου.

Τα στατιστικά στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών δείχνουν ότι μόνο ένα 15% των φορολογουμένων επιλέγει να πληρώσει τις οφειλές του στην εφορία μέσω διαδικτύου.

Βέβαια, η πολιτεία θα μπορούσε να δώσει κίνητρα, πράγμα που δεν το κάνει. Π.χ. όσοι πληρώνουν μέσω ίντερνετ να δικαιούνται έκπτωσης, έτσι ο κόσμος θα αρχίζει να αλλάζει συνήθειες.

Φίλος μου τραπεζικός, ο οποίος που хθες δούλευε μέχρι τις 6, μου είπε επίσης πως η πολιτεία δεν έδωσε κίνητρο για εφάπαξ πληρωμή, οπότε το σκηνικό θα επαναλαμβάνεται στην προθεσμία της κάθε δόσης.

Πόσες ώρες χάνουν οι φορολογούμενοι στημένοι σε μία ουρά, πόσες εργατοώρες τραπεζικών υπαλλήλων ξοδεύονται άσκοπα.

Παρατηρώντας κάτι τέτοια μικρά μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα για τα μεγαλύτερα. Σκεφτείτε σε μεγαλύτερη κλίμακα το φαινόμενο αυτό, που δεν αφορά μόνο τον ΕΝΦΙΑ αλλά το σύνολο των συναλλαγών πολιτών-κράτους αλλά και πολιτών-τραπεζών. Είναι δυνατόν να προκόψει ένα τέτοιο κράτος;

υ.γ. Καιρό είχα να γράψω. Ήταν ένα καλοκαίρι με πολλή δουλειά, αρκετά μπάνια, μπόλικη ανάγνωση βιβλίων. Και καθόλου ενασχόληση με την πολιτική επικαιρότητα. Κάτι που ήταν ιδιαιτέρως ευεργετικό για τη ψυχική υγεία του γράφοντος. Δυστυχώς, δε γίνεται να αντέξω άλλη αποχή όμως, οπότε επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος όπου θα τα λέμε πλέον τακτικότερα…