Αρχείο για Απρίλιος, 2014

Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο που πάει ως εξής :

Κάποιος πού ήταν μανιώδης συλλέκτης αντικειμένων που είχαν σχέση με τον Λένιν, πληροφορήθηκε ότι μια γριά στα βάθη της Σιβηρίας είχε στην κατοχή της έναν πίνακα ζωγραφικής που ονομαζόταν » Ο ΛΕΝΙΝ ΣΤΗΝ ΒΙΕΝΝΗ » και τον οποίο έψαχνε για χρόνια και δεν πίστευε ότι υπήρχε καν, και ήταν το μόνο κομμάτι που έλειπε από την συλλογή του για να την συμπληρώσει. Έτσι ξεκίνησε για την Σιβηρία, να βρει την γριά αυτή και να μάθει αν αληθεύει η πληροφορία που είχε σχετικά με τον πίνακα, ώστε να μπορέσει να τον αποκτήσει. Πράγματι έφτασε στην Σιβηρία, βρήκε την γριά και αφού συμφώνησε μαζί της πληρώνοντας όσο όσο για τον πίνακα, πήγε πίσω σε ένα σκοτεινό δωμάτιο που είχε τον πίνακα και τον έφερε για να τον δείξει στον συλλέκτη. Ο πίνακας απεικόνιζε μια γυμνή γυναίκα ανάσκελα στο κρεβάτι με έναν γυμνό άντρα από πάνω της.

 

» Ποια είναι αυτή η γυναίκα ; » ρωτάει την γριά ο συλλέκτης .
» Η γυναίκα του Λένιν » απαντά αυτή .
» Και αυτός ο άντρας από πάνω της ποιος είναι ; » ξαναρωτά ο συλλέκτης .
» Ο εραστής της » απαντά ξανά η γριά .
» Καλά και ο Λένιν που είναι ; » απορεί ο συλλέκτης .
» Ε , δεν είπαμε ; Στην Βιέννη !

 

Αυτό το ανέκδοτο μου ήρθε στο μυαλό προχθές, όταν λάμβανε χώρα το παρακάτω debate και ο Αλέξης μας βρίσκονταν στην Πράγα για να μιλήσει σε εκδήλωση του  Κομμουνιστικού Κόμματος Βοημίας-Μοραβίας.

 

 

Προσπαθήστε να φανταστείτε τον Αλεξάκη μας σε αυτό το τόσο απαιτητικό debate, να προσπαθεί να απαντήσει στα αγγλικά σε ερωτήσεις που θα μισό-καταλάβαινε, στο ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο των 30 δευτερολέπτων.

Καλά έκανε και δεν εκτέθηκε. Αρκετές γκάφες έχει κάνει εκτός έδρας εδώ και δύο χρόνια. Όμως είναι δυνατόν να εμπιστευθούμε αυτόν τον άνθρωπο να μας κυβερνήσει σε τόσες κρίσιμες στιγμές; Έναν άνθρωπο μέτριας μόρφωσης, που δε γνωρίζει ξένες γλώσσες, που δεν έχει κοπιάσει στη ζωή του, που τα βρήκε όλα έτοιμα από το μπαμπά για να κάνει καταλήψεις και η επόμενη φάση της ζωής του ήταν να τον ταΐζει το κόμμα (ή το κράτος) για να κάνει ανούσια, τετριμμένα πράγματα, όπως ομιλίες στους εναπομείναντες κομμουνιστές της Βοημίας

Όσον αφορά το debate, το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και ένιωσα για λίγο πως ήρθα πιο κοντά στις ανησυχίες των Ευρωπαίων συμπολιτών μας. Τις εντυπώσεις, κατ’ εμέ, τις έκλεψε ο Guy Verhofstadt.

Τέλος, όσον αφορά το Ποτάμι, δε θεωρώ σοβαρή τη θέση του «θα δούμε αφού μπούμε στο Ευρωκοινοβούλιο σε ποια ομάδα θα ενταχθούμε». Είναι μείζονος σημασίας απόφαση όσον αφορά το μέλλον της χώρας μας στην ΕΕ.  Πώς να το ψηφίσω (που, δεν το κρύβω, το σκέφτομαι) όταν δε με πληροφορεί για την, ίσως,  σημαντικότερη παράμετρο της συμμετοχής του στο Ευρωκοινοβούλιο;

Πριν περίπου 40 χρόνια, κάποιος άνθρωπος (πως τον λένε να δεις…) έγραψε ένα βιβλίο, μία συλλογή αφορισμών επί της ουσίας, με τον τίτλο «Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας».

Ελαφρώς παραφρασμένος ο παραπάνω τίτλος, τίτλος του σημερινού μας ποστ.

Και δε χρειάζεται να γράψω παρά ελάχιστα τη φορά ετούτη, απλά παράθεση της πασχαλινής ειδησεογραφίας.

“Στο αίμα βάφτηκε εφέτος το Πάσχα εις το όνομα των διαφόρων τοπικών «εθίμων» αλλά και εξαιτίας της εγκληματικής αμέλειας πολλών συμπατριωτών μας. Στο Ρέθυμνο της Κρήτης, ένας 25χρονος έχασε τη ζωή του και ένας 23χρονος τραυματίστηκε από μπαλωθιές σε πασχαλινό γλέντι, ενώ η Σαντορίνη παραμένει ακόμη συγκλονισμένη από τον σοβαρό τραυματισμό τριών αμερικανών τουριστών και ενός Ελληνα από βαρελότο που πέταξαν κάποιοι ανεγκέφαλοι.” (από Τα Νέα).

“Με την ζωή του πλήρωσε το έθιμο του ρουκετοπόλεμου ένας 51χρονος στον Βροντάδο Χίου. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ο άτυχος άνδρας τραυματίστηκε θανάσιμα από έκρηξη την ώρα που προετοίμαζε αυτοσχέδια βεγγαλικά για το βράδυ της Ανάστασης. Οι έρευνες για τα ακριβή αίτια του θανάτου του 51χρονου συνεχίζονται στο λιμάνι της Χίου με το λιμενικό να εξετάζει τον δυναμίτη που εντοπίστηκε στο αλιευτικό καταφύγιο όπου βρέθηκε νεκρός ο 51χρονος.” (enikos.gr)

Αλλά ποιος είμαι εγώ να κατακρίνω τα πατροπαράδοτα έθιμα αυτού του μοναδικού λαού;

Εξάλλου συμβαίνουν και αυτά, του χρόνου θα ‘μαστε πιο προσεχτικοί βρε παιδιά.

Αυτός ο άνθρωπος όμως,  ο σκατόψυχος, ο άθεος, ο ανθέλληνας, να μαζέψει τα λόγια του για το Άγιο Φως μας.

Γιατί είμαστε Έλληνες εμείς και δε μπορούμε τέτοιους μίζερους στις γιορτές μας.

Ερωτήσανε πονηροί δημοσιογράφοι τον πρώην συνάδελφό τους και νυν επίδοξο σωτήρα μας, τι έχει να μας πει για τις δηλώσεις του ανθρώπου ετούτου.

Είπε αυτός :

 

«Δεν είναι σωστό οι πολιτικοί να παίζουν με το θρησκευτικό συναίσθημα. Δεν πάω για Μητροπολίτης, πάω για πολιτικός. Υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι της εκκλησίας και κάποια πράγματα που είναι της πολιτείας. Υπάρχει ένας άνθρωπος ο οποίος έχει αυτές τις απόψεις και τις οποίες τις έχει υποστηρίξει πολύ συχνά στην ελληνική κοινωνία. Αυτός ο άνθρωπος είπε απλώς κάποια στιγμή ότι «εγώ στηρίζω την προσπάθεια του Θεοδωράκη και το Ποτάμι».

 

Αυτός ο άνθρωπος αυτός, που έλεγε και η Ρίτα Σακελλαρίου.

Κάποια στιγμή, σαν το λάθος το «στιγμιαίο» του αειθαλούς ποπ-σταρ μας Πασχάλη Αρβανιτίδη.

Μύρισε Ελλάδα το Ποτάμι μας…

Του Δημήτρη Χαντζόπουλου

Του Δημήτρη Χαντζόπουλου

Το βίντεο Μπαλτάκου κυριαρχεί στην ειδησεογραφία. Εμάς δε μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Τα έχουμε πει εδώ και καιρό.

Για τους ανθρώπους που έχει δίπλα του ο πρωθυπουργός :

«Την Άνοιξη στελέχωσαν κυρίως «απογοητευμένα» στελέχη της τότε ΝΔ, όπως ο κύριος Σταμάτης (που ως και σήμερα είναι δίπλα στον πρωθυπουργό) και ο γνωστός για τα έργα του στο Δήμο Αθηνών κ. Κακλαμάνης. Κεντρικός ιδεολογικός άξονας του κόμματος ήταν ένας εκμοντερνισμένος εθνικισμός. Ακόμα και μετά τη διάλυση του κόμματος ο κ. Σαμαράς δεν έχασε επαφές με το εθνικιστικό χώρο (ο πρώην «Ρηγάς» Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο Φάηλος Κρανιδιώτης και το δίκτυο 21).» (Η υπέρβαση που ποτέ σου δεν κατόρθωσες Αντώνη, Φεβρουάριος 2014).

Να προσθέσουμε εδώ και κάτι Μπαλτάκους, Μουρούτηδες και λοιπά λιμά. Από εκεί μπορεί κανείς να βγάλει συμπεράσματα για τον πρωθυπουργό. Για θυμηθείτε παλαιότερα τον κ. Σημίτη. Εντάξει είχε κάτι Τσουκάτους-Πανταγιάδες, όμως είχε και έναν Θέμελη, ένα Γιαννίτση και αρκετούς άλλους αξιόλογους ανθρώπους γύρω του. Η ικανότητα να επιλέγει τα κατάλληλα άτομα γύρω του, είναι ένα από τα σημαντικότερα προσόντα ενός ηγέτη.

Για τη λειτουργία της δικαιοσύνης :

» Η δικαιοσύνη λειτούργησε. Εδώ γελάμε. Η λειτουργία της δικαιοσύνης είναι ένα από τα 2-3 μεγαλύτερα προβλήματα αυτής της χώρας. Στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής, η δικαιοσύνη λειτούργησε μόνο αφού ο κ. Δένδιας έστειλε τον περιβόητο φάκελο με τις 32 δικογραφίες στον εισαγγελέα. Μέχρι τότε, οι δικογραφίες που αφορούσαν τα εγκλήματα στελεχών της ΧΑ, βρίσκονταν «ξεχασμένες» στα συρτάρια διαφόρων εισαγγελέων. Ο κ. Δένδιας είπε πως δεν είχε σημασία που η κίνηση αυτή έγινε από μέλος της κυβέρνησης, θα μπορούσε να είχε γίνει από οποιονδήποτε Έλληνα πολίτη και η δικαιοσύνη πάλι θα κινητοποιούνταν. Αποτελεσματικός ο υπουργός αλλά συνάμα και ψευταράκος. Δυστυχώς, η δικαιοσύνη στην Ελλάδα δε λειτουργεί ανεξάρτητα αλλά βρίσκεται κάτω από την επιρροή της εκάστοτε κυβέρνησης. Κάποια στιγμή θα πρέπει να παρεμβαίνουν οι εισαγγελείς χωρίς να περιμένουν το ΟΚ ή την ώθηση από το κυβερνών κόμμα. Δε βρίσκετε;» (Βλέννα, πορδή, Χρυσή Αυγή, Οκτώβριος 2013)

Για τον παλαιοκομματισμό και το Μεσσήνιο κομματάρχη:

«Η παλαιοκομματική νοοτροπία δείχνει να επανέρχεται, καλά μεταμφιεσμένη. Μεγάλα πισωγυρίσματα παρατηρούνται σε κάποιες αξιέπαινες πρωτοβουλίες της κυβέρνησης Παπανδρέου : diavgeia , opengov (εδώ μας τελείωσε και επιστρέψαμε στη δοκιμασμένη συνταγή των κομματόσκυλων), Καλλικράτης. Στον ΟΑΕΔ εδιώχθη ο διοικητής για να μπει αυτός που βούλιαξε το ΙΚΑ την περίοδο 2004-2009. Οι γαλάζιοι «απαρατσικ» είναι παντού, με μόνο προσόν την κομματική ταυτότητα.»

«Ένας παλιάς κοπής πολιτικός, που οι καιροί τα έφεραν έτσι που το έπαιξε  «μεταρρυθμιστής». Ο ιστορικός του μέλλοντος θα αποφανθεί πως το πέρασμα σου από την πρωθυπουργία ήταν αντίστοιχο με το ντύσιμο σου: άχρωμο, άοσμο, άγευστο. Ναι μεν σταθεροποίησες την κατάσταση και γλιτώσαμε τα χειρότερα, όμως δεν τόλμησες να κάνεις τομές και ελάχιστα τα παράθυρα προοπτικής που άνοιξες για τη χώρα. Τελικά, η υπέρβαση έμεινε για άλλη μία φορά στα λόγια Αντώνη…» (Η υπέρβαση που ποτέ σου δεν κατόρθωσες Αντώνη, Φεβρουάριος 2014)

«Ο Αντώνης, αν και είχε την ευκαιρία, δεν κατάφερε να κάνει την υπέρβαση.  Να γίνει από Μεσσήνιος κομματάρχης ένας πρωθυπουργός με όραμα και ευρωπαϊκή νοοτροπία. Ναι δεν τα πήγε και χάλια, όμως πλέον δεν έχει να προσφέρει τίποτα. Να περάσει ο επόμενος παρακαλώ. Ακόμα και ο Τσίπρας; Ακόμα και αυτός. Όχι βέβαια πως θα τον ψηφίσω κιόλας, ε;» (Μια θεσούλα στα ΕΛΠΕ και για το Γιάννη μας, Μάρτιος 2014).

Αν και αυτό το τελευταίο με τον Τσίπρα, καλό είναι να το αποφύγουμε ε;

Άντε πάλι τι ξετρύπωσε για σας ο αλεπουδράκουλας, από αυτά που σας κρύβουν τα καθεστηκυία ΜΜΕ γιατί φοβούνται μη ξυπνήσει ο Έλληνας, ε ρε και τότε τι έχει να γίνει!

Ο τιτανομέγιστος Έλλην Βύρων Πολύδωρας δε διστάζει να μιλήσει για οψιγενή θέματα και για λίθους, πλίνθους και κέραμους ατάκτως ερριμμένους.

Αποδομεί το δυτικόφερτο βαρβαρισμό toolkit (εργαλειοθήκη) και υπερασπίζεται τις 85000 εναπομείνασες γελάδες μας, που οι εχθροί του έθνους θέλουν να  αφανίσουν.

Απολαύστε άφοβα!