Αρχείο για Δεκέμβριος, 2013

Ένας μετρ της τακτικής...

Ένας μετρ της τακτικής…

«Να στριμώξει πολιτικά τον ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα της Προεδρίας της Δημοκρατίας επιδιώκει το ΠαΣοΚ. Και γι’ αυτόν τον λόγο ο πρόεδρός του Βαγγέλης Βενιζέλος εστιάζει – με κάθε ευκαιρία – τη συζήτηση γύρω από την προεδρική εκλογή τον Μάρτιο του 2015. Σύμφωνα με στενούς συνεργάτες του, η αναφορά στο πρόσωπο του Μίκη Θεοδωράκη και μάλιστα σε δύο περιπτώσεις (συνέντευξη στο Mega και ΚΕ ΠαΣοΚ) δεν είναι τυχαία και αποσκοπεί στο να καταδείξει ότι ο διάδοχος του κ. Παπούλια θα πρέπει να είναι μία καταξιωμένη προσωπικότητα διεθνούς κύρους που θα μπορέσει να προκαλέσει τη συναίνεση των περισσότερων κομμάτων.» (…) «Πρακτικά, πιέζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ να δημοσιοποιήσει την πρότασή του για τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο κ. Βενιζέλος πιστεύει πως θα καταδείξει ότι υπάρχει σχέδιο αξιωματικής αντιπολίτευσης και ΔΗΜΑΡ ή στην καλύτερη περίπτωση ακόμη και να το «κάψει», αφήνοντας εκτός υποψηφιοτήτων τον κ. Κουβέλη.»

Από το σημερινό φύλλο των Νέων αγαπητέ αναγνώστη. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος σε άλλη μία επίδειξη πολιτικής ευφυίας, από αυτήν που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος. Δε ξέρουμε πως θα μπορέσει να απαντήσει σε αυτή την κίνηση ο Αλέξης Τσίπρας. Θα μου πείτε υπάρχει και ο Γλέζος, άλλη μια προσωπικότητα της αριστεράς σε μία ακόμα καλύτερη  ηλικία από το Μίκη (αφού στην Ελλάδα θεωρούμε πως η πείρα της ζωής είναι το βασικό που σε κάνει καλό πρόεδρο της δημοκρατίας). Όμως, ο Βαγγέλης έκανε πρώτος την κίνηση και θα έχει σε κάθε περίπτωση κερδίσει τις εντυπώσεις.
Ο μέλλων πρωθυπουργός μας, σε ανέμελες πόζες πριν μάθει για τη φοβερή κίνηση του Ευάγγελου Βενιζέλου να προτείνει τον κ. Θεοδωράκη για Πρόεδρο της Δημοκρατίας...

Ο μέλλων πρωθυπουργός μας σε ανέμελες πόζες, πριν μάθει για τη φοβερή κίνηση του Ευάγγελου Βενιζέλου να προτείνει τον κ. Θεοδωράκη για Πρόεδρο της Δημοκρατίας…

Του αρκεί όμως του Ευάγγελου να στριμώξει μόνο το παιδαρέλι τον Τσίπρα; Για να στριμώξει τη ΝΔ δεν ετοιμάζει τίποτε;

Φυσικά και ετοιμάζει. Είναι κρίμα βέβαια που ο κομπλεξικός πρωθυπουργός μας δεν πρόκειται ποτέ (χμ, αν και στην πολιτική «ποτέ μην πεις ποτέ..) να δεχθεί μία λαμπρή πρόταση που δε θα δίσταζε να ρίξει στο τραπέζι ο Ευάγγελος : τον αειθαλή Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Όμως υπάρχουν και άλλες λύσεις, αντίστοιχες της λαμπρής ιδέας του Κώστα Καραμανλή του ακούραστου να ρίξει το μπαλάκι στο Πασόκ με την επιλογή του Κάρολου Παπούλια. Τι θα λέγατε π.χ. για το Βύρωνα Πολύδωρα; Υστερεί σε πείρα ζωής των προηγούμενων,  είναι όμως καλός γνώστης της ελληνικής, του αρέσει να φιλοσοφεί και θα ήταν ωραιότατος για παρελάσεις, δηλώσεις και εκδηλώσεις. Υπάρχουν και κάποιες άλλες λαμπρές επιλογές, που ένας δεινός παίχτης όπως ο Ευάγγελος δε νομίζω να μην έχει σκεφθεί. Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης, λοιπόν, μια που δύσκολα θα δει μεγάλα χαΐρια από το Μιλτιάδη, δε θα είναι κρίμα να απέλθει από το μάταιο τούτο κόσμο πριν στεφθεί πρόεδρος της δημοκρατίας; Και για το τέλος σας κρατάω το καλύτερο. Εκείνο το  σιωπηλό αγόρι που μένει στη Ραφήνα και τόσο μας έχει λείψει. Είμαι σίγουρος πως μετά το απίστευτο χουνέρι στον Τσίπρα, αυτή είναι η κίνηση ματ που επιφυλάσσει ο Ευάγγελος στον αεικίνητο μεταρρυθμιστή πρωθυπουργό μας.

Όμως και ο Σαμαράς, νομίζετε πως έτσι θα κάτσει; Ως άλλος Τομπούλογλου αναφώνησε «εγώ ο μαλάκας είμαι, να μην προτείνω πρόεδρο της Δημοκρατίας;». Πηγές μου από το κυβερνητικό επιτελείο μου αναφέρουν πως πολλά ονόματα έχουν πέσει στο τραπέζι όταν μαζεύεται το think tank με Χρύσανθο, Δημήτρη Σταμάτη και λοιπές επιφανείς προσωπικότητες της νεο-δεξιάς ιντελιγκέντσιας. Θα ξεχωρίσω αυτά του Κώστα Σκανδαλίδη, που είναι ωραίος τύπος και όσοι έχουμε πάει Κω τον έχουμε δει να πίνει τα ουζάκια του και να παίζει τα τάβλια του, και του αειθαλή σοσιαλιστή Απόστολου Κακλαμάνη. Υπάρχουν όμως και επιλογές πιο κουλτουριάρικες με στόχο το ευρύτερο  ακροατήριο της δημοκρατικής παράταξης, όπως ο Τίτος Πατρίκιος, ο Φώτης Κουβέλης (που προβλέπεται να είναι άνεργος μετά τις επόμενες εκλογές ο καημένος) αλλά και ο κ. Κριαράς (ζωή να έχει στα 107 του χρόνια!), ο οποίος μόνο λόγω ηλικίας θα κάνει περισσότερο ντόρο ως υποψηφιότητα από το  Μίκη (χώρια που τα μυαλά του είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση από τα αντίστοιχα του μεγάλου μουσικοσυνθέτη μας). Βέβαια, όταν έχεις ένα Χρύσανθο στο επιτελείο σου, είναι σίγουρο πως τίποτε δεν έχει αφεθεί στην τύχη. Ναι, έχει δουλευτεί το σενάριο για προσωπικότητα από τον ευρύτερο πατριωτικό δεξιό έως ακροδεξιό χώρο.  Μετά από πολλή συζήτηση, είχαν καταλήξει στην τότε σύντροφο του Κασιδιάρη, την καλλίγραμμη Μις Τουρισμός 2012 Έλενα Κωνσταντινίδου. Βέβαια, η ζωή και η άστατη φύση του Ηλία δυστυχώς έβαλαν τέλος σε αυτό το σενάριο. Υπάρχει όμως η εναλλακτική της Ουρανίας Μιχαλολιάκου, μιάς σουρρεάλ προσωπικότητας που μπορεί να ενώσει ετερόκλητα κοινά όπως τους νεο-ναζί, τους χίπστερ, τους θαυμαστές του Lord of the Rings και τους οπαδούς του Πανσερραϊκού (το αγόρι της βρε, είναι από τας Σέρρας). Ή, για να μπούμε στο μάτι των εβραιομασόνων και λοιπών ανθελλήνων , της λαμπρής αθλήτριας μας Βούλας Παπαχρήστου. Και αν αυτά σας φαίνονται υπερβολικά, ας πάμε σε κάτι πιο light αλλά πάντα πατριωτικό και δεξιό. Τι θα λέγατε για τον Τέρενς Κουίκ;

υ.γ. Ευτυχισμένο το 2014. Υπομονή όμως. Οι προεδρικές εκλογές είναι το 2015.

υ.γ.2. Η σημερινή κρίσιμη πολιτική παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας :  http://www.tanea.gr/news/greece/article/5069487/sygxarhthria-papoylia-sth-nearh-stayroyla-tsolakidoy-prwtathlhtria-kosmoy-sto-skaki/ . Συγχαρητήρια στη συμπαθή Σταυρούλα και από εμάς, και ας μην είμαστε πρόεδροι της δημοκρατίας…

Ο Notis με το σπινθηροβόλο βλέμμα έκλεψε την παράσταση στο "pothen esches show" με ακίνητο αξίας 1,3 εκατ. ευρώ στο London

Ο Notis με το σπινθηροβόλο βλέμμα, έκλεψε την παράσταση στο «pothen esches show» με ακίνητο αξίας 1,3 εκατ. ευρώ στο London

Τέτοιες στιγμές, που τα εγχώρια ΜΜΕ θυμούνται την οικονομική επιφάνεια των πολιτικών μας ανδρών με αφορμή τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης, το μυαλό μου πάει αναπόφευκτα στην αρχαία Αθήνα. Εκεί όπου η βουλή των πεντακοσίων (50 μέλη από κάθε μία από τις δέκα φυλές) εκλεγόταν δια κλήρου.

Και σκέφτομαι και εγώ, με το φτωχό μου το μυαλό, μήπως η κληρωτίδα θα ήταν μία καλύτερη λύση για την κουτσή μας δημοκρατία; Μήπως μόνο έτσι μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε τη συνεχή ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και το βουλευτιλίκι πάψει να είναι προνόμιο μιας εδραιωμένης ελίτ που αναπαράγει τον εαυτό της και αυγατίζει τα κέρδη της;

Η πλάκα είναι πως η κλήρωση, αν λάβουμε υπόψη μας τη σύνθεση της παρούσης βουλής (take a look, αν είσθε άνθρωπος με αντοχές, στο link: http://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes) και τη θεωρία των πιθανοτήτων, το πιθανότερο είναι να οδηγήσει σε αναβάθμιση της ποιότητας του βουλευτικού σώματος!

Αντί-μνημόνιο και Black Rock: ίσως σε αυτόν τον ιδιότυπο διχασμό που βιώνει, να οφείλεται το μελαγχολικό ύφος του κ. Τσακαλώτου

Αντί-μνημόνιο και Black Rock: ίσως σε αυτόν τον ιδιότυπο διχασμό που βιώνει, να οφείλεται το απεγνωσμένο βλέμμα του κ. Τσακαλώτου

Πέρα όμως από τις διδαχές που μπορούμε να αντλήσουμε από την αρχαιότητα, για να επανέλθουμε στο σήμερα, υπάρχει και το διαδίκτυο που δίνει νέες δυνατότητες, που ακόμα δεν έχουν αξιοποιηθεί στο έπακρο. Το internet λοιπόν, είναι ένα μέσο που μπορεί να προσφέρει ίσες ευκαιρίες για τους πολίτες που επιθυμούν να ασχοληθούν με τα κοινά.

Κακά τα ψέματα, μέχρι πριν λίγα χρόνια, ήταν σχεδόν απίθανο να εκλεγεί βουλευτής κάποιος, ο οποίος δεν είχε αξιόλογη οικονομική επιφάνεια. Η διαφήμιση είτε στην TV, είτε στον τύπο, είτε μέσω καρτών-φυλλαδίων κόστιζε κομματάκι ακριβά. Αντίθετα, σήμερα, μπορεί ο καθένας μας να κάνει μία σελίδα στο fb και να ενημερώνει του διαδικτυακούς του φίλους για την υποψηφιότητα του. Για να υπάρχουν όμως ίσες ευκαιρίες, πρέπει να μπουν περιορισμοί-απαγορεύσεις στην προβολή υποψηφίων από TV & εφημερίδες και (φυσικά) να απαγορευθεί η αφισοκόλληση. Σιγά μην αφήσουν οι καναλάρχες και οι εκδότες να χαθεί η κονόμα των εκλογών, θα πουν οι κυνικοί και κακόπιστοι και πιθανότατα θα έχουν δίκιο. Όμως, εδώ είναι φίλοι μου η “μαγκιά”, να ξαναγίνει η χώρα πρωτοπορία όσον αφορά τη λειτουργία της δημοκρατίας, 2500 χρόνια μετά την τελευταία φορά που αποτελέσαμε πηγή έμπνευσης. Γιατί τα διάφορα κινήματα εντός της χώρας δεν έχουν πιέσει προς αυτή την κατεύθυνση; Τόσο έλλειψη έμπνευσης πια;

Ένα άλλο πρόβλημα της δημοκρατίας μας (που δεν υπήρχε στη δια κλήρου αντιπροσώπευση στην αρχαία Αθήνα), είναι πως αναπόφευκτα πλεονάζουν τα παιδιά του κομματικού σωλήνα και οι δια βίου συνδικαλιστές σε βάρος των ανθρώπων της εργασίας. Επίσης, βλέπουμε βουλευτές που αποκτούν μονιμότητα «δημοσίου υπαλλήλου» όπως ο Απόστολος Κακλαμάνης (βουλευτής από το 1974) ή όπως οι πρώην πρωθυπουργοί που πριμοδοτούνται και δε χρειάζονται σταυρό (δε μπορούμε να γλιτώσουμε με τίποτα από το βούδα της Ραφήνας,  ο οποίος μάλιστα επηρεάζει τις εσωκομματικές ισορροπίες της παρούσας κυβέρνησης!). Για να μην μακρηγορώ, δε θα καταθέσω άλλες προτάσεις, τα παραπάνω είναι όμως προβλήματα που απαιτούν νέες απαντήσεις. Όπως επίσης και ο τρόπος που έρχονται αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη οι πολιτικοί μας, το περιβόητο εκλογικό σύστημα και ο αριθμός των βουλευτικών εδρών.

Όταν ο αγώνας όχι μόνο δικαιώνεται αλλά και εξαργυρώνεται...

Όταν ο αγώνας όχι μόνο δικαιώνεται αλλά και εξαργυρώνεται…

Καταλήγοντας, πέρα από το να φθονούμε και να βρίζουμε τους πρωταγωνιστές του pothen esches show που παίζεται αυτές τις ημέρες στα κανάλια (και μετά από λίγο καιρό τα ξεχάσουμε όλα και τους ξαναψηφίσουμε), χρήσιμο θα ήταν να εντείνουμε τους προβληματισμούς μας για το πως μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Βλέπεις εσύ όμως στη βουλή κανένα κόμμα να έχει παρόμοια προσέγγιση; Όχι, ακόμα και ο Σύριζα περισσότερο λαϊκίζει παρά έχει συγκροτημένες προτάσεις και ουσιαστική βούληση για αλλαγή των παθογενειών της δημοκρατίας μας. Άρα πως θα γίνουν οι αλλαγές; Να τις ζητήσουμε. Αντί να μαζεύονται «αγανακτισμένοι» προς πάσα κατεύθυνση που θέλουν «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή», ας μαζευτούμε οι αποφασισμένοι που θα ξέρουμε τι θέλουμε και να το απαιτήσουμε. Στην πλατεία αλλά και στο internet. Η εποχή αλλάζει, είναι πολύ πιθανό πλέον πως, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, θα αναγκαστούν να αλλάξουν και οι πολιτικοί μας δεινόσαυροι…Έτσι, ίσως κάποια στιγμή προκύψουν οι σύγχρονοι Σόλωνες που θα αναβαθμίσουν την ποιότητα της τελματωμένης μας δημοκρατίας. Η συμμετοχή είναι πάντα το κλειδί. Άλλωστε, αν δεν υπήρχε τόση απάθεια δε θα φτάναμε εδώ που φτάσαμε.

Υ.Γ. εκτός από το πόθεν έσχες των πολιτικών, πιο ουσιαστικό θα ήταν να ξέρουμε πόσο συνεπείς είναι στις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Για παράδειγμα, αντί να ενημερωνόμαστε μόνο για τα ακίνητα που κατέχουν, κάλο θα ήταν να γνωρίζουμε και αν έχουν πληρώσει το φόρο ακινήτων που τους αναλογεί.