Αρχείο για Οκτώβριος, 2013

– Οι βρυκόλακες θέλουν να επιστρέψουν | 14/10/2013 15:40

«Δηλαδή θέλετε να πιστέψουμε άθλια υποκείμενα ότι ο Μπίστης κι ο Χριστοδουλάκης είναι κενροαριστεροί; Οι υπάλληλοι και οι κολλητοί του μεγαλύτερου καταστροφέα της Ελλάδας Σημίτη δεν χορτάσαν από το αίμα του κοσμάκη; Ποιός σας πιστεύει λύματα της κομματοκρατίας;»

– Η δυναμική Ελλάδα! | 14/10/2013 16:28

«Σαν να μου θυμίζει τη δυνατή Ελλάδα των διεφθαρμενων Σημιτανθρωπων της διαπλοκής, της φουσκας του χρηματηστηριου, και του μαγειρεματος των στοιχείων για να ενταχθούμε στη λυκοφωλια του ευρω και να παραδώσουν στη συνεχεια την Ελλάδα χειροποδαρα δεμένη ως έρμαιο στους πιστωτές. Αυτή η λεγόμενη κεντροαριστερα ειναι ότι ποιο απεχθες έχει γεννήσει ο πολιτικός καρναβαλος της ταλαιπωρης αυτής χώρας στα τελευταία 40 χρονια! Να δούμε αν θα βρούνε τις 58 ψήφους τους οι δήθεν προσωπικότητες στις επόμενες εκλογές (αν η κοινοβουλευτική Χουντα που κυβερνά τις επιτρέψει…»

Διογενης

– Τσακάλια με προβιά. | 14/10/2013 17:00

«Μνημονιακά τσακάλια με μνημονιακή προβιά. Αμ δε, σας γνωρίζουμε κι από την καλή κι από την ανάποδη.»

Ροβεσπιέρος

 -1910 | 14/10/2013 17:04

«Λοιπό για να τελειώνουμε: Διαρθρωτική αλλαγή του τόπου με τα ίδια άτομα ή ομάδες ΔΕΝ γίνεται. Νέα ομάδα/ιδέες που θα ξεπεταχτούν ΔΕΝ μπορούν να συναγελάζονται με τα υφιστάμενα κόμματα, για να δημιουργήσουν δήθεν κάτι νέο και ζητούμενο. Το νέο μόρφωμα που θα σηκώσει στις πλάτες του το πείραμα της δομικής αλλαγής θα πρέπει εξ αρχής να εξηγηθεί στο λαό ότι ο τελευταίος θα ματώσει – δεν γίνεται αλλιώς. Θα του ζητήσει συναίνεση για συνταγματική αλλαγή. Επιδίωξη της νέας κίνησης θα είναι η απόδειξη της ποινικής ευθύνης όλων των συμμετασχόντων στο δημόσιο βίο από το 74 και εντεύθεν, και αν ακόμη έχει επέλθει παραγραφή. Ο κόσμος να γνωρίσει, ποιοί ασέλγησαν επάνω του και γιατί και ποιοί συμπράξανε»

Τα παραπάνω σχόλια αναγνωστών δεν είναι από κάποιο δεξιό «πατριωτικό» site ούτε από κάποιο τυπικό ελληνικό αριστερό site, αλλά από τη online έκδοση του Βήματος (link: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=534710). Ενδεικτικά μίας συσσωρευμένης απογοήτευσης αλλά και μίας ισοπεδωτικής απαξίωσης για όσους είχαν οποιαδήποτε συνεργασία με κυβερνήσεις του παρελθόντος.

Προσωπικά θα διαφωνήσω με την επίθεση κατά των υπογραφόντων (το επίπεδο πολιτικής γραφής των σχολιαστών, καλύτερα να μην το σχολιάσω). Μπορεί στα μάτια του απλού πολίτη να φαντάζουν ως μέλη μίας ελίτ που ήταν μέσα στα πράγματα όταν γινόταν η ζημιά στη χώρα, όμως οι περισσότεροι (από αυτούς που γνωρίζω) θεωρώ πως είναι αξιόλογοι άνθρωποι με θετική αποτίμηση της συμμετοχής τους στα κοινά. Βέβαια, αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Θα αποτελέσει η διακήρυξη αυτή το εφαλτήριο μίας αλλαγής στα πολιτικά μας πράγματα ή θα είναι άλλο ένα κείμενο-ευχολόγιο που δε θα έχει συνέχεια; Όπως λέει και το ρητό «Η πρόβλεψη είναι κάτι ιδιαίτερα δύσκολο, ιδίως όσον αφορά το μέλλον», οπότε μην περιμένετε από το ιστολόγιο ετούτο εκτιμήσεις για τη μελλοντική πορεία του εγχειρήματος. Μπορούμε όμως να κρίνουμε αν ήταν μία καλή αρχή. Στην προσπάθεια να καταλήξω, θα χρησιμοποιήσω 3 κείμενα επωνύμων. Το ένα το υπογράφει ένας από τους 58, ο γνωστός από το μπλογκ «μη μαδάς τη μαργαρίτα» Λ. Καστανάς. Τα άλλα δύο, δεν εκφράζουν την ίδια θέρμη για την κίνηση, και είναι του Π. Μανδραβέλη το ένα, της Αντιγόνης Λυμπεράκη το άλλο.

Ας ξεκινήσουμε με τους σκεπτικούς. Η κα. Λυμπεράκη δεν υπέγραψε τη διακήρυξη, αν και αρχικά αμφιταλαντεύτηκε, όπως μας πληροφορεί σε άρθρο της στην Καθημερινή. Ο βασικός λόγος της άρνησης της, το κάλεσμα στο Πασόκ. Φοβάται πως, τελικά, αντί για ανανέωση της πορείας της χώρας θα προκύψει αναπαλαίωση του Πασόκ. Ότι το κυνήγι της καρέκλας και άλλες τέτοιες προσφιλείς πολιτικές τακτικές θα επικρατήσουν των αρχικών οραμάτων. Θα ήθελε η κα. Λυμπεράκη να εκπέμπεται από τη διακήρυξη ένας πιο καθαρός και σαφής μεταρρυθμιστικός λόγος, αντί ενός κειμένου που εμφανώς προσπαθεί να συμβιβάσει τις ριζικά αποκλίνουσες απόψεις μεταξύ ορισμένων εκ των υπογραφόντων.

Ο κ. Μανδραβέλης εστιάζει αλλού το σκεπτικισμό του για το εγχείρημα. Σε άρθρο του με τίτλο «Η διακήρυξη των 57 και κάτι», , αυτό που τον προβληματίζει περισσότερο είναι ο μέσος όρος ηλικίας των συμμετεχόντων : 57 έτη και κάτι. Οι εκπρόσωποι αυτής της ηλικιακής γενιάς θα φέρουν το νέο στη χώρα; Υπάρχει περίπτωση να καταφέρουν οι συγκεκριμένοι να εμπνεύσουν τους νέους (στους οποίους σύμφωνα πάντα με τα γκάλοπ, γιατί τα προσωπικά μου γκάλοπ στον κοινωνικό μου κύκλο άλλα λένε, κυριαρχούν ο Σύριζα και η Χρυσή Αυγή);

Στον αντίποδα ο κ. Καστανάς υπεραμύνεται  της επιλογής του με χθεσινό άρθρο στο ιστολόγιο του. Μεταξύ αυτών που γράφει θα σταθώ στην απάντηση του όσον αφορά τις επικρίσεις για το Βενιζέλο και το παλιό/σκάρτο υλικό που υπάρχει στο κόμμα του. Απαντά πως σε μία χώρα, όπου στα αποκαϊδια της κρίσης οι ναζιστές κόντεψαν το15% , ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση είναι εγκλωβισμένη σε παλαιο-κομμουνιστικές δοξασίες, δεν μπορεί  το πρόβλημα μας να είναι το Πασόκ του 5%. Ο κ. Καστανάς φαίνεται αισιόδοξος πως θα καταφέρει η κίνηση των 58 να θέσει τους όρους της στους κομματικούς μηχανισμούς, σε αντίθεση με τη κα. Λυμπεράκη που φοβάται πως το παλιό θα καταπιεί το νέο. Και καταλήγει χαρακτηριστικά : « (…) όσοι πολίτες ενδιαφέρονται για την υπόθεση της Κεντροαριστεράς  ας σπεύσουν να πυκνώσουν τις γραμμές της  μήπως και είναι τελικά αυτοί που θα καθορίσουν τις τύχες της και όχι τα «παλιά φθαρμένα υλικά». Με το να κάθονται και να μυρίζουν τον ένα ή τον άλλο δεν πάμε πουθενά.»

–         Και εσύ τι λες βρε αγορίνα μου αλεπουδράκουλα;

–         Εγώ βασικά συμφωνώ με όλους.

–         Πω, πω πολιτική ανάλυση επιπέδου ξανθιάς σε πρωινάδικο.

–         Ε μα αφού συμφωνώ και με τους τρεις, τι θες, ψέματα να λέω;  Και λίγα για τις ξανθές, έτσι;

Ναι, έχω και εγώ τους ίδιους φόβους και προβληματισμούς με τη κα. Λυμπεράκη. Ναι, είχα και εγώ την ελπίδα πως θα υπάρξει μία πρωτοβουλία από ανθρώπους της γενιάς μου (ή άχρωμη γενιά των σημερινών 30-άρηδων) και δε θα περιμένουμε πάλι τους 50άρηδες και τους 60άρηδες να μας σώσουν. Από την άλλη όμως σε κάθε κατάσταση σκέφτεσαι με βάση τις διαθέσιμες επιλογές. Στο σκάκι όταν μία κίνηση είναι μοναδική για να συνεχίσεις τη μάχη, λέγεται φορσέ. Βλέποντας λοιπόν τη σημερινή κυβέρνηση και τη σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση, είμαι 100% σίγουρος πως δε θέλω κανέναν από τους δύο τους. Ο τόπος έχει ανάγκη από έναν τρίτο πολιτικό πόλο. Η Δράση, που είναι το μόνο κόμμα στην Ελλάδα με κάποιες σοβαρές θέσεις, δυστυχώς αδυνατεί να εμπνεύσει ( η νεοφιλελεύθερη ρετσινιά είναι εξόχως ανασταλτικός παράγοντας στην «σοσιαλμανή» χώρα μας). Η απογοητευτική πορεία της «Δημιουργίας, ξανά», δείχνει τους κινδύνους που ενέχουν οι προσπάθειές για τη δημιουργία ενός τελείως νέου κόμματος. Ίσως ένα κίνημα είναι καλύτερα σε πρώτη φάση, που αν μεγαλώσει θα έχει τη δύναμη να σύρει από πίσω του αποδυναμωμένα κόμματα και ξεπερασμένους ηγέτες. Μήπως πρέπει να αφήσουμε τη γνωστή νεοελληνική μιζέρια και μοιρολατρία; Μήπως να συμπληρώσω τα στοιχεία μου http://kentro.aristera.gr/start/?page_id=39 ; Εξάλλου ακόμα και αν είναι χαμένη η θέση, τα φορσέ πρέπει να παίζονται. Είναι έτσι, ή μήπως να περιμένω για μια καλύτερη κίνηση; Μακάρι να ήξερα. Αν θέλετε ακλόνητες βεβαιότητες και φωτεινούς παντογνώστες να πάτε σε άλλο site….

Υ.Γ.1: Ο τίτλος προέκυψε από την άσχετη γνώση της ημέρας μέσω google search : «58: is a movement to end extreme poverty through authentic Christian living. Based on Isaiah 58, we invite you to join us as we fast, pray and give to end extreme poverty…» Pray for Kentro-aristera, boys…

Υ.Γ.2. Εντύπωση μου έκανε το ότι δεν είναι στη λίστα με τους 58 υπογράφοντες ο Γιώργος Σιακαντάρης. Βέβαια, μη χαίρεστε, φυσικά και υπάρχει αντιπρόσωπος του ΙΣΤΑΜΕ, νομίζατε πως θα γλιτώναμε;

Τώρα που καταλάγιασε ο κουρνιαχτός, ώρα για τον οικοδεσπότη του παρόντος ιστολογίου να πει και αυτός τη μαλακία του για τα όσα συνέβησαν τις τελευταίες εβδομάδες. Επειδή έχω να γράψω πάνω από δύο μήνες, συγχωρέστε μου το ντε-φορμάρισμα: το άρθρο θα αποτελείται από ένα ασύνδετο αράδιασμα προσωπικών σκέψεων χωρίς περίτεχνους προλόγους, αριστοτεχνικές μεταβατικές παραγράφους και δομημένη κατάληξη στα απαραίτητα συμπεράσματα (όχι δλδ πως τα είχα τα παραπάνω και στις καλές μου συγγραφικές ημέρες, αλλά λέμε τώρα..). Επειδής ο χρόνος είναι χρήμα, πάμε χωρίς άλλες φιοριτούρες:

–         Τελικά, όπως γίνεται τις περισσότερες φορές, ένα τυχαίο γεγονός ήταν αυτό που οδήγησε στο μπαράζ συλλήψεων. Άλλωστε και άλλα μεγάλα ιστορικά γεγονότα (π.χ. ξεκίνημα Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, κατάρρευση του καθεστώτος της ΛΔΓ, ή στα καθ’ ημάς η εξάρθρωση της 17Ν), πυροδοτήθηκαν από τυχαία γεγονότα. Το γράφω αυτό για μεγάλη μερίδα κόσμου που αρέσκεται σε συνομωσιολογικά σενάρια και είδε σαν «στημένο σκηνικό» την σύλληψη των μελών της Χρυσής Αυγής με απώτερους στόχους τον «αποπροσανατολισμό των λαϊκών μαζών» και τα δημοσκοπικά κέρδη του κυβερνώντος κόμματος. Από την άλλη, λέγοντας τυχαίο δεν εννοώ ένα γεγονός που είχε μικρή πιθανότητα να συμβεί. Αντίθετα, λαμβάνοντας υπόψη το πώς δομήθηκαν και δρούσαν οι πυρήνες του κόμματος, ήταν σχεδόν βέβαιο πως κάποια στιγμή θα υπήρχε μία τέτοιου τύπου κατάληξη.

–         «Σοκαρίστηκε» η κοινή γνώμη από τα ευρήματα, ενώ οι δημοσιογράφοι μας «ανακάλυψαν» πως τελικά η Χρυσή Αυγή ήταν μία εγκληματική συμμορία. Χαίρω πολύ, λες και δεν το ξέραμε ή το υποψιαζόμαστε οι περισσότεροι. Η υποκρισία για άλλη μία φορά περίσσεψε τις τελευταίες ημέρες. Οργάνωσης πεσούσης, πας Πρετεντέρης ξυλεύεται (αφού προηγουμένως φρόντισε να μας ενημερώσει πως «έπεσε από τα σύννεφα»).

–         Ο όψιμος συντονισμένος πόλεμος των ΜΜΕ εναντίον της Χρυσής Αυγής, έφερε αναγούλα ακόμα και σε αρκετούς που σιχαινόμαστε τη ΧΑ και ό,τι αυτή πρεσβεύει Αρκούσε που είδε ο κόσμος τα πραγματικά πρόσωπα των παλιάτσων και εγκληματιών της Χ.Α. για να τη σιχαθεί. Η ασταμάτητη κατήχηση κατά της ΧΑ από παρουσιαστές και σχολιαστές των καναλιών, εκτός του ότι ήρθε εκ τους ασφαλούς και κατόπιν εορτής, πιθανώς να πυροδότησε και την αντίδραση ορισμένων που βλέπουν τους παραπάνω ως εκπροσώπους ενός σάπιου συστήματος.

–         Παρά βέβαια τις πιθανές αντιδράσεις στις υπερβολές των ΜΜΕ, είναι βέβαιο πως τα γεγονότα ανακόπτουν την όποια δυναμική της Χ.Α. Ο σημερινός Έλληνας είναι κατά βάση χεσταράκος και δεν του αρέσει η βία. Και ο εμφύλιος;. Μη συγχέουμε τη σημερινή εποχή με το τότε : παρά την κρίση, η φτώχεια του σήμερα δεν έχει καμία σχέση με τη φτώχεια του τότε, ενώ απουσιάζουν οι διεθνείς παράγοντες που θα υποκινήσουν μία εμφύλια διαμάχη. Οι επιθέσεις στους πάγκους αλλοδαπών μικροπωλητών αντιμετωπίστηκαν από πολλούς θετικά. Η δολοφονία ενός Έλληνα, όμως, έκανε πολλούς να παγώσουν και να ξανασκεφθούν.

–         Συγκινήθηκε και κινητοποιήθηκε το πανελλήνιο από την άδικη απώλεια της ζωής ενός 34-χρονου Έλληνα. Να θυμίσουμε πως η Χ.Α. , πριν τη δολοφονία Φύσσα, είχε πρωταγωνιστήσει σε πλήθος επιθέσεων κατά αλλοδαπών. Σε μία μάλιστα περίπτωση είχαμε την απώλεια ζωής ενός Πακιστανού. Έπρεπε όμως να δολοφονηθεί Έλληνας για να καταλάβουμε πως η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση. Αν περιορίζονταν σε κάτι ταλαίπωρους Πακιστανούς, πιθανώς ακόμα να μην είχε κουνηθεί φύλλο.

–         Βρίσκεται η αξιωματική αντιπολίτευση «εκτός συνταγματικού τόξου», όπως μας είπε ο (κάποτε «ωραίος νέος και Ρήγας Φεραίος», τώρα βασικός εκπρόσωπος της εθνικιστικής δεξιάς που το παρόν ιστολόγιο απεχθάνεται) κ. Λαζαρίδης; Προφανώς όχι. Μπορεί οι συνιστώσες να φιλοξενούν διάφορους πυροβολημένους, ή ο επίσημος Σύριζα να στήριξε (ή να μην καταδίκασε) διάφορες μορφές παραβατικού πολιτικού ακτιβισμού, όμως αυτό δεν τον εξομοιώνει με τη Χρυσή Αυγή.

–         Ο υπουργός κ. Δένδιας άδραξε την ευκαιρία και έδειξε αποφασιστικότητα και ετοιμότητα. Ναι, ακόμα και αν δε συμπαθούμε την παρούσα κυβέρνηση, ο συγκεκριμένος είναι ένας από τους λίγους υπουργούς που έχει να επιδείξει ουσιαστικό έργο.

–         Η δικαιοσύνη λειτούργησε. Εδώ γελάμε. Η λειτουργία της δικαιοσύνης είναι ένα από τα 2-3 μεγαλύτερα προβλήματα αυτής της χώρας. Στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής, η δικαιοσύνη λειτούργησε μόνο αφού ο κ. Δένδιας έστειλε τον περιβόητο φάκελο με τις 32 δικογραφίες στον εισαγγελέα. Μέχρι τότε, οι δικογραφίες που αφορούσαν τα εγκλήματα στελεχών της ΧΑ, βρίσκονταν «ξεχασμένες» στα συρτάρια διαφόρων εισαγγελέων. Ο κ. Δένδιας είπε πως δεν είχε σημασία που η κίνηση αυτή έγινε από μέλος της κυβέρνησης, θα μπορούσε να είχε γίνει από οποιονδήποτε Έλληνα πολίτη και η δικαιοσύνη πάλι θα κινητοποιούνταν. Αποτελεσματικός ο υπουργός αλλά συνάμα και ψευταράκος. Δυστυχώς, η δικαιοσύνη στην Ελλάδα δε λειτουργεί ανεξάρτητα αλλά βρίσκεται κάτω από την επιρροή της εκάστοτε κυβέρνησης. Κάποια στιγμή θα πρέπει να παρεμβαίνουν οι εισαγγελείς χωρίς να περιμένουν το ΟΚ ή την ώθηση από το κυβερνών κόμμα. Δε βρίσκετε;

–         Ακόμα και αν οι τελευταίες εξελίξεις σημάνουν το ξεφούσκωμα της Χρυσής Αυγής, αυτό δε σημαίνει πως ξαφνικά η ελληνική κοινωνία θα αλλάξει μυαλά. Ο κλειστοφοβικός εθνικισμός, ο άκρατος λαϊκισμός και ο γενικευμένος  «αντισυστημισμός» (συνήθως απαξιωτικός προς τους δημοκρατικούς θεσμούς) τέμνουν τις πολιτικές πεποιθήσεις μεγάλης μερίδας πολιτών, από τα δεξιά μέχρι τα αριστερά του πολιτικού φάσματος.  Η αιτία; Είναι η παιδεία, ηλίθιε! Και αν κρίνω από τα τεκταινόμενα στο χώρο της εκπαίδευσης, δε βλέπω να βελτιώνονται τα πράγματα. Εκτός αν η παγκοσμιοποίηση και το διαδίκτυο (αυτό το δεύτερο με ένα μεγάλο ερωτηματικό…), συμβάλουν ώστε η νέα γενιά Ελλήνων να γλιτώσει από την επικρατούσα στο εσωτερικό της χώρας (ΜΜΕ, πολιτικά κόμματα, εκπαιδευτικό σύστημα, Εκκλησία)  ιδεολογία του «εθνικολαϊκισμού» και να ανοίξει τα φτερά της στον σύγχρονο κόσμο.

–         Last, but not least που λένε και οι αγγλοσάξονες. Παρά τις όποιες ενστάσεις εξέθεσα, σαφώς και είμαι ευτυχής που αποκαλύφθηκε το πραγματικό πρόσωπο της «οργάνωσης» του κ. Μιχαλολιάκου και αρκετά μέλη της βρίσκονται αντιμέτωποι με το νόμο. Η ιστορία διδάσκει πως αν δεν καταπολεμήσεις το τέρας πριν μεγαλώσει, μετά θα είναι αργά. Για αυτό, σε αντίθεση με κάτι μίζερους «αριστερούς», που στην ουσία ενοχλήθηκαν από το ότι πρόλαβε να το κάνει ο Σαμαράς και όχι αυτοί, είμαι χαρούμενος για όσα συνέβησαν (αν εξαιρέσουμε το χαμό ενός ανθρώπου, που αυτό δεν αναπληρώνεται δυστυχώς…). Ήρθε η ώρα η ελληνική κοινωνία να αποβάλλει τη ναζιστική αυτή συμμορία, όπως ένας οργανισμός αποβάλλει τις βλέννες, τα διάφορα αέρια και τα περιττώματα…