Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2013

τα σχόλια περιττεύουν.

να ευχηθούμε στον πρώην δήμαρχο μακροημέρευση στα νέα του καθήκοντα…

Το πρόγραμμα των μετακινήσεων υπαλλήλων στο Δημόσιο έχει τον τίτλο «Κινητικότητα στο Δημόσιο». Ήταν όντως καιρός να υπάρξει στον, επί χρόνια τελματωμένο δημόσιο τομέα της χώρας, κάποια κινητικότητα, πέραν της γνωστής, που παρατηρούνταν πριν και μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση με μαζικούς διορισμούς. Σε τι ακριβώς, όμως, συνίσταται αυτή η «κινητικότητα» και πόσο εξυπηρετεί τελικά τα συμφέροντα του ίδιου του Δημοσίου αλλά και του ελληνικού λαού γενικότερα;

Ο αρμόδιος υπουργός για τις μεταρρυθμίσεις στον δημόσιο τομέα, κ. Μανιτάκης, φαίνεται πως κρίνει ως σημαντικότερη παράμετρο επιτυχίας του εγχειρήματος του, την αποφυγή των απολύσεων. Από εκεί και πέρα, όπως δήλωσε ο ίδιος ο υπουργός, «στις προθέσεις του υπουργείου είναι να αξιοποιήσουμε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, κατά τον αποδοτικότερο δυνατό τρόπο τους υπαλλήλους που έχουν προσόντα και κυρίως με το βασικό κριτήριο της αξιοκρατίας»  . Ήδη ανακοινώθηκε από το υπουργείο πως οι 1891 προς μετακίνηση υπάλληλοι, που έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα λόγω κατάργησης της θέσης τους, θα αξιοποιηθούν για την κάλυψη 2.423 νέων θέσεων που αφορούν τομείς του δημοσίου με ελλείψεις σε προσωπικό.

Ωραία όλα αυτά θα πει κανείς, θα καταργηθούν άχρηστες θέσεις, και φορείς, και δε θα απολυθούν άνθρωποι, σκέφτεσαι τίποτα καλύτερο;  Χμ…Μου ήρθε τώρα στο μυαλό μια παλιά ιστορία, που μάλλον ελάχιστοι θυμούνται. Εκείνο το επονείδιστο Μνημόνιο 2 λοιπόν, που προέβλεπε (σελ. 6 link : https://docs.google.com/viewer?a=v&pid=sites&srcid=ZGVmYXVsdGRvbWFpbnxkZW1pb3VyZ2lheGFuYXxneDoyOWM5ZTZlYTExMDgzMzQ5) την πρόσληψη συνολικά 2000 ατόμων μέχρι το τέλος του 2012 για την στελέχωση του σώματος φορολογικών ελεγκτών. Η επιλογή των 1800 εξ’ αυτών θα γινόταν από τους υφιστάμενους υπαλλήλους του υπουργείου μέσω γραπτού διαγωνισμού και προφορικής συνέντευξης, ενώ οι υπόλοιποι 200 θα προέρχονταν από νέες προσλήψεις από τους επιτυχόντες του ΑΣΕΠ 2009.

Φυσικά, εμείς τότε ασχολούμασταν επί μήνες με τις εκλογές και όχι με τέτοια δευτερεύοντα θέματα. Και μετά τις εκλογές ήλθε το ζεστό ελληνικό καλοκαίρι που γλυκαίνει το κορμί και αποχαυνώνει το μυαλό. Ενδιάμεσα, όμως, οι υφιστάμενοι υπάλληλοι και ελεγκτές φρόντισαν να μπλοκάρουν τη διαδικασία είτε με κινητοποιήσεις-αποκλεισμό αιθουσών όπου θα λάμβαναν χώρα οι εξετάσεις, είτε μέσω της δικαστικής οδού. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Βήματος, σχεδόν ένα χρόνο πριν: «Εργαζόμενοι στις εφορίες είχαν οργανώσει εκδήλωση διαμαρτυρίας, έξω από το εξεταστικό κέντρο (Πειραιώς 211, Ταύρος), και ενημέρωναν για την απόφαση του συνεδρίου της Ομοσπονδίας εφοριακών υπαλλήλων να μην αποδεχθούν την διενέργεια του διαγωνισμού για τους ελεγκτές Βεβαίωσης και Είσπραξης, που όπως λένε, «οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση της εφορίας, στο πλαίσιο της διάλυσης του δημοσίου».»

Οι ουσιαστικοί λόγοι της διαμαρτυρίας τους ήταν, πως σύμφωνα με την προκήρυξη των θέσεων αποκλείονταν όσοι υπάλληλοι δεν ήταν κάτοχοι πανεπιστημιακού πτυχίου (ή σωστότερα προβλέπονταν ένα ποσοστό 5% για υπαλλήλους ΔΕ) καθώς και το ότι οι νέοι ελεγκτές δε θα έπρεπε να έχουν πάνω από τρία έτη εμπειρίας σε ελεγκτικά σώματα του Υπ. Οικονομικών. Αν αναλογιστούμε  πως οι υπάλληλοι χωρίς πανεπιστημιακό πτυχίο αποτελούν περίπου του 35% του σώματος ελεγκτών, γίνεται εύκολα αντιληπτό γιατί οι εξετάσεις προκάλεσαν τέτοιες αντιδράσεις.

Έτσι, οι υφιστάμενοι ελεγκτές κατάφεραν και μπλόκαραν για ένα διάστημα τη διαδικασία. Κάπου τον Σεπτέμβριο, διάβασα πως το Υπ. Οικονομικών σκοπεύει να στελεχώσει το νέο σώμα αποκλειστικά με τους υπάρχοντες υπαλλήλους και χωρίς νέες προσλήψεις (με την ίδια φιλοσοφία που ο κ. Μανιτάκης θέλει να μη γίνουν απολύσεις και απλά να ανακατέψει την τράπουλα του υπάρχοντος προσωπικού). Χθες, μετά από καιρό, έπεσε το μάτι μου σε σχετικό άρθρο στον τύπο (συγκεκριμένα στο «Κεφάλαιο») για το θέμα των δύο χιλιάδων ελεγκτών. Με χαρά διάβασα πως η Τρόικα επιμένει να γίνει η πρόσληψη των δύο χιλιάδων ελεγκτών, όπως ακριβώς προβλέπεται από το μνημόνιο II, και το Υπουργείο Οικονομικών αναμένεται (επιτέλους) να προκηρύξει τις επόμενες ημέρες το διαγωνισμό για την επιλογή περίπου 1800 ελεγκτών (ήδη έχουν επιλεχθεί σύμφωνα με το «Κ» οι 329 – αυτό έχουμε καταφέρει δύο μήνες μετά τη λήξη του deadline που έθετε το Μνημόνιο!) που θα στελεχώσουν τα ελεγκτικά κέντρα και το ΣΔΟΕ. Ευτυχώς, που τελούμε υπό επιτήρηση δηλαδή, γιατί αλλιώς δε θα γινόταν τίποτα σε αυτή τη γεροντοκρατούμενη χώρα, που είναι ακόμα δέσμια παρασιτικών και αντιπαραγωγικών συμφερόντων.

Η επιμονή της τρόικας για τη δημιουργία νέου σώματος φορολογικών ελεγκτών έχει ισχυρή λογική βάση, αφού :

i) Οι υπάρχοντες ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι προφανώς ανεπαρκείς,

ii) η επιλογή του νέου σώματος θα γίνει με αξιοκρατικές διαδικασίες και προαπαιτούμενα (πτυχίο ΠΕ ή ΤΕ),

iii) οι νέοι ελεγκτές απαιτείται να έχουν μικρή έως και καθόλου πείρα από τους υπάρχοντες ελεγκτικούς μηχανισμούς, ώστε να μην έχουν προλάβει να μολυνθούν από το άκρως διαδεδομένο στους υφιστάμενους ελεγκτές μικρόβιο της διαφθοράς.

Αντίθετα,  ο κ. Μανιτάκης πιστεύει πως θα μεταρρυθμίσει το δημόσιο, ανακατεύοντας απλά την τράπουλα των υφισταμένων υπαλλήλων. Δε μας πληροφόρησε όμως για το πώς αξιολογήθηκαν οι υπάλληλοι αυτοί και κρίθηκαν επαρκείς για τις νέες τους θέσεις. Μήπως, λέω ‘γω με το φτωχό μου το μυαλό, θα ήταν καλύτερα κάποιοι από αυτούς να απολυθούν και να μπολιαστεί το δημόσιο με νέο, μορφωμένο και χωρίς τις νοοτροπίες του παρελθόντος προσωπικό; Προσωπικό που θα προσληφθεί με αξιοκρατικές διαδικασίες και όχι λόγω παρέμβασης του κ. Στυλιανίδη ή κάποιου άλλου πολιτικάντη. Προσωπικό που θα δώσει δυναμική στον παραπαίοντα δημόσιο τομέα, ενώ παράλληλα θα μειωθεί και η ανεργία στους νέους.

  • Την ίδια ώρα λοιπόν που ο κ. Μανιτάκης πανηγυρίζει για το ότι θα καταφέρει να μην απολυθούν οι χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που έχει ζητήσει η τρόικα, δεκάδες χιλιάδες νέοι με πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά και λοιπές ικανότητες πέραν πιστοποιήσεων , έχουν ξενιτευτεί, και άλλοι τόσοι σκέφτονται να τους ακολουθήσουν.
  • Την ίδια ώρα, το ελληνικό κράτος δυσκολεύεται να απολύσει επίορκους υπαλλήλους και κρατάει αποφοίτους δημοτικού ή υπαλλήλους που είναι επί έτη δυσλειτουργικοί ή τεμπέληδες.
  • Την ίδια ώρα οι υπέρμετρες αυξήσεις των φόρων, για να συντηρηθεί ο διογκωμένος δημόσιος τομέας, έχουν σκοτώσει ένα σωρό ιδιωτικές εταιρίες και μαζί μ΄αυτές, χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Είναι όλα αυτά αριστερά ή φιλολαϊκά και πρέπει άραγε να πανηγυρίζουμε;

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, όχι, δεν πιστεύω πως αν τώρα απολυθούν κάποιες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι θα λυθεί το πρόβλημα. Αυτό έπρεπε να είχε γίνει αρκετά νωρίτερα, πριν η ύφεση και η οικονομική δυσπραγία διογκωθούν στα σημερινά επίπεδα. Τώρα, ενδεχόμενες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων πιθανότατα να προκαλέσουν σημαντικές αναταράξεις στην κοινωνική συνοχή. Επίσης, δεν παραγνωρίζω το γεγονός, πως διαχρονικά αυτοί που έχουν κάτι και το χάνουν είναι πιο επικίνδυνοι από αυτούς που ποτέ δεν είχαν τίποτα (και αυτό το γνωρίζουν ακόμα καλύτερα οι πολιτικοί μας, στους οποίους ο παράγων «πολιτικό κόστος» παίζει πάντα βαρύνοντα ρόλο στις επιλογές τους).

Όμως, δε μπορώ να ανεχτώ την υποκρισία του πολιτικού συστήματος (συμπολιτευόμενου και αντιπολιτευομένου), που αντιμάχεται με σθένος τις απολύσεις στο δημόσιο. Ενός πολιτικού συστήματος που προσπαθεί να διατηρήσει το πλαίσιο άθικτο, απλώς σε χαμηλότερο επίπεδο. Ελπίζοντας πως θα διατηρήσει το ίδιο χρεοκοπημένο μοντέλο, έστω και φτωχότερο. Κάτι που πρακτικά είναι αδύνατο.

  • Γιατί το πολιτικό σύστημα, με τις πράξεις του διώχνει μεγάλο μέρος του ικανότερου εργασιακού δυναμικού στο εξωτερικό, για να ικανοποιήσει τους παλιούς πελάτες του.
  • Γιατί ο δημόσιος τομέας, (και ιδίως οι εφορίες!) δε μπορούν να γίνουν αποτελεσματικές με τους υφιστάμενους υπαλλήλους μόνο, οι οποίοι έχουν ποτιστεί με την παλιά κυρίαρχη νοοτροπία (και όσοι δε μετείχαν της κυρίαρχης νοοτροπίας, μετά τις οριζόντιες μειώσεις μισθών έχουν χάσει το κίνητρό τους).
  • Γιατί ένα κράτος, δε μπορεί να γίνει παραγωγικό, όταν προστατεύει ανεπαρκείς εργασιακά 50άρηδες, για να συντηρούν αυτοί με τη σειρά τα 25-χρονα παιδιά τους, που ενώ είναι γεμάτα προσόντα δε βρίσκουν δουλειά σε αυτή τη χώρα του παραλογισμού.

Καταλήγοντας, ας μην πανηγυρίζουν οι κυβερνητικοί και ιδίως ο «αριστερός» κ. Κουβέλης  επειδή θα γλιτώσουν χιλιάδες ΔΥ από τα δόντια της κακιάς τρόικας. Επί της ουσίας αυτό που γίνεται δεν είναι « η κινητικότητα στο Δημόσιο» όπως το διαφημίζουν, αλλά ανακύκλωση του τέλματος. Ας ελπίσουμε να μην κολλήσει σε αυτό το τέλμα και η υπόλοιπη χώρα…

Υ.Γ. Λίγες ημέρες μετά το παραπάνω άρθρο, ήλθε η δημοσιοποίηση της εμπιστευτικής έκθεσης της Τρόικας να δικαιώσει τους προβληματισμούς μου. Μεταξύ άλλων αναφέρει : «Αξίζει να επισημανθεί και το ηλικιακό προφίλ του ανθρώπινου δυναμικού: προφίλ που δεν είναι ευεπίφορο του επιθυμητού βαθμού αλλαγής – πάνω από τους μισούς υπαλλήλους έχουν συμπληρώσει τα 50, ενώ 26% έχουν ήδη πατήσει τα 55.» & «την περίοδο 2013-14 θα χρειαστούν επιπλέον 500 εξωτερικά προσλαμβανόμενοι ελεγκτές ετησίως—μάλιστα ευκταίο θα ήταν πολλοί από αυτούς να διαθέτουν πτυχίο νομικής» . Το πλήρες κείμενο στο link : http://www.capital.gr/NewsTheme.asp?id=1740084 – πάνω δεξιά υπάρχει διαθέσιμο σε αρχείο word.

Επιστρέφουν στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, όπως πληροφορούμαστε από τον καθημερινό τύπο, οι πρόσφατα διαγραφέντες βουλευτές K. Σκανδαλίδης, Ι.Κουτσούκος, Μιχ. Κασσής και Αντζελα Γκερέκου. Οι συγκεκριμένοι βουλευτές είχαν διαγραφεί από την κοινοβουλευτική ομάδα του Πα.Σο.Κ. λόγω της διαφωνίας τους με το περιβόητο πακέτο μέτρων, που ψηφίστηκε από τη Βουλή το Νοέμβριο του 2012.

Εκείνες τις ημέρες, με αφορμή τη διαγραφή ενός άλλου βουλευτή, του κ. Σταυρογιάννη, από τη Ν.Δ. είχα γράψει σε post μου με τον, αλεφαντικής εμπνεύσεως, τίτλο «Qu’ est-ce c’est Σταυρογιάννης» :

«Και τώρα που το πλοίο βουλιάζει , οι ποντικοί φεύγουν πρώτοι. Φυσικά, αφού πρώτα εκδηλώσουν την κοινωνική ευαισθησία τους, για να γράφουν τα χαϊβάνια στα sites : «Μπράβο Σταυρογιάννη» και «Μακάρι να βρεθούν και άλλοι τέτοιοι» και λοιπά τέτοια μάγκικα. Και φυσικά οι ποντικοί δεν παραιτούνται, αλλά κρατάνε την εδρούλα και το μισθουλάκο τους (μοναδική εξαίρεση οι κ. Φλωρίδης και Νασιώκας, που όταν διαφώνησαν με τον τότε πρόεδρο του Πασόκ, είχαν την αξιοπρέπεια να παραιτηθούν της βουλευτικής έδρας). Μια χαρά τη βόλεψες Σταυρογιάννη, στις επόμενες εκλογές ίσως θα είσαι ο μόνος που θα διασωθεί από τους τωρινούς βουλευτές της ΝΔ.

«Μα τον διέγραψε ο Σαμαράς», θα πουν ορισμένοι, και θα θέσουν και θέματα εσωκομματικής δημοκρατίας (αυτό είναι όντως μια μεγάλη συζήτηση). Και δε μου λέτε εσείς εξυπνοπούλια, όταν πλησιάζουν οι εκλογές και καίγεται για κουκιά ο Σαμαράς, τι νομίζετε; Πως δε θα επιστρέψει στις λίστες ο Σταυρογιάννης; Για θυμηθείτε τι έγινε με τους βουλευτές της Ν.Δ. που καταψήφισαν το Μνημόνιο 2… Εκτός αυτών που τελικά προσχώρησαν στο κόμμα του κ. Καμμένου, η πλειοψηφία των υπολοίπων έλαβε «άφεση αμαρτιών» και συμπεριλήφθηκε στα ψηφοδέλτια των εκλογών του Μαΐου.»

Ο κ. Σταυρογιάννης, από όσο γνωρίζω, ακόμα κρατάει την «ανεξαρτησία» του, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή να μεταπηδήσει εκεί όπου φυσάει ο άνεμος. Οι τέσσερις βουλευτές, που αναφέρονται στην αρχή του άρθρου, πρόλαβαν όμως να δικαιώσουν τις εκτιμήσεις μου σε διάστημα μικρότερο του εξαμήνου.

Και κατέληγα στο άρθρο για τη… μεγάλη προσωπικότητα της Φθιώτιδας, κ. Νίκο Σταυρογιάννη :

«Μόνο ένας είναι ο κίνδυνος να μη του βγει του κ. Σταυρογιάννη μας: να προκύψουν και άλλοι …Σταυρογιάννηδες. Ήδη, εκτός από τον γραφικό βουλευτή της ΔΗΜΑΡ κ. Μιχελογιαννάκη, μαθαίνω πως και άλλοι βολευτές μας έχουν ενδοιασμούς και αμφιβολίες, όπως π.χ. ο  κ. Νικήτας Κακλαμάνης, φημισμένος για το ανεπανάληπτο έργο του στο δήμο Αθηνών. Αν ο αριθμός τους αυξηθεί και θέσει σε κίνδυνο την υπερψήφιση των μέτρων , τότε θα φανεί αν είναι όντως μάγκες (και όχι τζάμπα μάγκες όπως οι περισσότεροι «αντάρτες»). Γιατί τότε το «Όχι» θα έχει συνέπειες και αν επικρατήσει κοινωνική αναταραχή λόγω της μη εκταμίευσης της δόσης, οι παραπάνω κύριοι θα είναι οι πρώτοι που θα λιντσαριστούν…

Υ.Γ. : Υπάρχει μεγάλο θέμα συζήτησης για τα μέτρα αυτά καθ’ αυτά (τι ωραίο γκραν-γκινιόλ σκηνικό για τα κανάλια μας ε;), και δε θέλω να θίξω αυτό με το άρθρο μου. Αυτό που κριτικάρω είναι τα κίνητρα του κάθε…Σταυρογιάννη, που δεν είναι και τόσο ευγενή όσο θέλει να μας τα παρουσιάζει. Στην ουσία, την πολιτική τους καριέρα κοιτάζουν να προστατεύσουν, και όχι το λαό που επικαλούνται. Γιατί αν σκεφτόντουσαν το λαό και το μέλλον της χώρας, θα είχαν αρχίσει τα «αντάρτικα» πολύ πριν την κρίση και ίσως να μην είχαμε φτάσει εδώ που είμαστε…»

Το ωραίο είναι ότι επειδή όλοι αυτοί οι πολιτικάντηδες είναι επί της ουσίας una faccia una razza, δε χρειάστηκε να γράψω σχεδόν τίποτα καινούριο σήμερα, παρά έκανα copy-paste ένα παλιό μου άρθρο. Τα ίδια ιδιοτελή κίνητρα, οι ίδιοι γραφικοί τακτικισμοί, η ίδια πολιτική ανεπάρκεια, ισχύουν πάνω κάτω για την συντριπτική πλειονότητα των… Σταυρογιάννηδων και των Σκανδαλίδηδων.

Και καλά, από τους Σταυρογιάννηδες, τους Σκανδαλίδηδες και τα λοιπά παιδάκια που κάνουν που και που καμιά αταξία για να το παίξουν φιλολαϊκοί, δεν περιμέναμε τίποτα καλύτερο. Ούτε επίσης από τον κ. Βενιζέλο, που συνεχίζει τις ίδιες παλαιοκομματικές τακτικές και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια το Πα.Σο.Κ στο θάνατο, αποκλείοντας τις όποιες μικρές πιθανότητες υπήρχαν να μετεξελιχθεί σε ένα σοβαρό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα.

Από τον «σοφό ελληνικό λαό»  όμως, περιμένω  κάποια στιγμή να δείξει την υποτιθέμενη σοφία του. Και να στείλει στις επόμενες εκλογές όλους αυτούς τους σαλτιμπάγκους σπίτια τους…

Τις τελευταίες ημέρες γίναμε μάρτυρες ενός μπαράζ επιθέσεων στον κ. Στουρνάρα, από στελέχη της ΝΔ αλλά και από μέσα μαζικής ενημέρωσης . Αιτίες, αφενός κάποιες «διαρροές»  για τις επικείμενες αλλαγές στη φορολόγηση ακινήτων, αφετέρου η κριτική που άσκησε ο κ. Στουρνάρας στη δημοσιονομική πολιτική της τριετίας 2007-2009.

Δείξε μου το φίλο σου, να σου πως ποιος είσαι – λέει η παροιμία. Κατ’ αναλογία, πιστεύω πως και οι εχθροί κάποιου μπορούν να μας δώσουν αντίστοιχη πληροφορία. Ιδού λοιπόν ορισμένες από τις σημαίνουσες προσωπικότητες που αναφέρθηκαν επικριτικά στον κ. Στουρνάρα τις τελευταίες ημέρες:

Με το ακαταμάχητο γλοιώδες βλέμμα του ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, ο οποίος αν και απόγονος μεγάλου πολιτικού τζακιού είναι κατά βάθος ένα λαϊκό παιδί. Και ξενερώνει με το δίκιο του εναντίον του νερόβραστου τεχνοκράτη Στουρνάρα : http://www.inews.gr/201/leei-anoisies-o-stournaras--pesta-re-manolio.htm

Με το ακαταμάχητο γλοιώδες βλέμμα του, ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, αν και γόνος μεγάλου πολιτικού τζακιού, είναι κατά βάθος ένα αγνό λαϊκό παιδί. Και ξεσπαθώνει με το δίκιο του εναντίον του νερόβραστου τεχνοκράτη Στουρνάρα : http://www.inews.gr/201/leei-anoisies-o-stournaras–pesta-re-manolio.htm

Ο μεγάλος αγωνιστής του αντι-Μνημονίου, ένας άνθρωπος που στα βιβλία Ιστορίας του μέλλοντος θα έχει θέση ισάξια με αυτή του Κολοκοτρώνη, ξεσπαθώνει κατά του διορισμένου δικτατορίσκου Στουρνάρα

Ο μεγάλος αγωνιστής του αντι-Μνημονίου, ένας άνθρωπος που στα βιβλία Ιστορίας του μέλλοντος θα έχει θέση ισάξια με αυτή του Κολοκοτρώνη, κατακεραυνώνει το διορισμένο δικτατορίσκο Στουρνάρα

Πάκης Παυλόπουλος : Πολλοί τον συγκρίνουν με το Δαλάι Λάμα, λόγω της παροιμιώδους αταραξίας του τόσο κατά την επίθεση Κασιδιάρη σε Δούρου-Κανέλλη όσο και κατά τα επεισόδια στην Αθήνα το Δεκέμβρη του 2008, όταν ο Πάκης ήταν υπουργός Εσωτερικών & Δημοσίας Τάξης. Ακόμα και αυτόν το γαλήνιο άνθρωπο κατάφερε να εξοργίσει ο κ. Στουρνάρας : http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100024_29/01/2013_509453

Πάκης Παυλόπουλος : Πολλοί τον συγκρίνουν με το Δαλάι Λάμα, λόγω της παροιμιώδους αταραξίας του τόσο κατά την επίθεση Κασιδιάρη σε Δούρου-Κανέλλη, όσο και κατά τα επεισόδια στην Αθήνα το Δεκέμβρη του 2008, όταν ο Πάκης ήταν υπουργός Εσωτερικών & Δημοσίας Τάξης. Ακόμα και αυτόν το γαλήνιο άνθρωπο κατάφερε να εξοργίσει ο κ. Στουρνάρας : http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100024_29/01/2013_509453

Νικήτας Κακλαμάνης : Μας έμειναν αξέχαστα τα έργα και οι ημέρες του στο Δήμο Αθηνών. Κιμπάρης άνδρας, δεν έδειξε μικρότητα όταν ηττήθηκε από τον άσημο Καμίνη και του άφησε πεσκέσι τις "τρύπες" στα οικονομικά του δήμου. Όμως σε κάτι τύπους σαν τον Στουρνάρα δε χαρίζει κάστανα :  http://www.enikos.gr/politics/117489,Kaklamanhs:_Exei_parel8on_o_Stoyrnaras_.html

Νικήτας Κακλαμάνης : Μας έμειναν αξέχαστα τα έργα και οι ημέρες του στο Δήμο Αθηνών. Κιμπάρης άνδρας, δεν έδειξε μικρότητα όταν ηττήθηκε από τον άσημο Καμίνη και του άφησε πεσκέσι τις «τρύπες» στα οικονομικά του δήμου. Όμως σε κάτι τύπους σαν τον Στουρνάρα δε χαρίζει κάστανα : http://www.enikos.gr/politics/117489,Kaklamanhs:_Exei_parel8on_o_Stoyrnaras_.html

3)Αντώναρος: Μια ακόμα συγκλονιστική περσόνα της 5ετίας Καραμανλή τα έχωσε ως αρμόζει στο θρασύτατο Υπ. Οικ : http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26509&subid=2&pubid=112980217

Αντώναρος: Μια ακόμα συγκλονιστική προσωπικότητα της 5ετίας Καραμανλή τα έχωσε χοντρά στο θρασύτατο Υπ. Οικονομικών : http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26509&subid=2&pubid=112980217
Όταν "χάθηκε" μετά τις εκλογές ανησυχήσαμε. Ευτυχώς ανακαλύψαμε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο μικρός συμμορφώνεται αμέσως όταν δεν τρώει το φαγητό του ή δεν πάει για ύπνο. Με μεγάλη χαρά τον ξανακούσαμε σε μεγάλη φόρμα να επιτίθεται κατά του ξεδιάντροπου Στουρνάρα :http://www.spirospero.gr/index.php/politiki/37654-stoxo-ton-stournara-evale-kai-o-mixelakis

Όταν «χάθηκε» μετά τις εκλογές του Ιουνίου ανησυχήσαμε. Ευτυχώς «ανακαλύψαμε» τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στη θέση του και έτσι ο μικρός συμμορφώνεται αμέσως όταν δεν τρώει το φαγητό του ή δεν πάει για ύπνο. Μετά από καιρό,  τον ξανακούσαμε με μεγάλη χαρά να επιτίθεται κατά του ξεδιάντροπου Στουρνάρα: http://www.spirospero.gr/index.php/politiki/37654-stoxo-ton-stournara-evale-kai-o-mixelakis

Μάκης Βορίδης : Υπέρ της θανατικής ποινής, κατά του ανθέλληνα Στουρνάρα. Δυστυχώς, τα μάζεψε μετά από λίγο. Όσο να 'ναι στην πορεία του από το Ελληνικό Μέτωπο στο ΛΑ.Ο.Σ. και μετά στη Ν.Δ. αν σε κάτι έχει ειδικευθεί, αυτό είναι οι κωλοτούμπες

Μάκης Βορίδης : Υπέρ της θανατικής ποινής , κατά του ανθέλληνα Στουρνάρα που θέλει να μας πάρει τα σπίτια. Δυστυχώς, τα μάζεψε μετά από λίγο. Όσο να ‘ναι, στην πορεία του από το Ελληνικό Μέτωπο στο ΛΑ.Ο.Σ. και μετά στη Ν.Δ., αν σε κάτι έχει ειδικευθεί αυτό είναι οι «κωλοτούμπες»

Άλλος ένας λεβέντης του κόμματος του κ. Καμμένου σε επίδειξη λεβεντιάς και αγάπης για τον ελληνικό λαό, τα είπε χύμα και τσουβαλάτα στο fb. Οι νεοταξίτες που ελέγχουν τη δικαιοσύνη απάντησαν ακαριαία : http://www.skai.gr/news/greece/article/223136/eisaggeliki-paremvasi-gia-to-sholio-arguropoulou-kata-stournara-sto-facebook/

Άλλος ένας λεβέντης του κόμματος του κ. Καμμένου σε επίδειξη λεβεντιάς και αγάπης για τον ελληνικό λαό, τα είπε χύμα και τσουβαλάτα στο fb. Δυστυχώς, οι νεοταξίτες που ελέγχουν τη δικαιοσύνη δεν τον άφησαν σε χλωρό κλαρί : http://www.skai.gr/news/greece/article/223136/eisaggeliki-paremvasi-gia-to-sholio-arguropoulou-kata-stournara-sto-facebook/

Τώρα αγαπητέ αναγνώστη ξαναδές μία μία τις φάτσες που κατηγορούν τον Στουρνάρα. Τα συμπεράσματα δικά σου.

Επί της ουσίας τώρα, σχετικά με τις κατηγορίες κατά του κ. Στουρνάρα :

Όσον αφορά το επίμαχο νομοσχέδιο για τη φορολογία ακινήτων, ας δούμε πρώτα την τελική του μορφή και  εδώ θα είμαστε να το κρίνουμε. Πάντως, όσον αφορά την προηγούμενη επίθεση από ΜΜΕ και πολιτικό κόσμο στον Στουρνάρα, για τον περιβόητο «φορολογικό Ηρώδη», μπορείτε να διαβάσετε τις απόψεις του blog ΕΔΩ.

Όσον αφορά την καραμανλική πτέρυγα της Ν.Δ. που i)  θίχτηκε επειδή ο Στουρνάρας τόλμησε να πει περί δημοσιονομικού εκτροχιασμού της χώρας την περιόδο 2007-2009 ii) φρόντισε να απαντήσει με τις γνωστές καραμέλες περί : χρηματιστηρίου, Goldman Sachs , μαγειρεμένων στατιστικών στοιχείων κ.λπ.

έχουμε και λέμε :

http://epp.eurostat.ec.europa.eu/tgm/table.do?tab=table&init=1&language=en&pcode=tsdde410&plugin=1

Και για να βοηθήσω τους φίλους τους Καραμανλικούς (γιατί παλικάρια σαν τον Πάκη δεν σου κάνει καρδιά να τα φερθείς άτιμα), θα παρακαλούσα τις όποιες συγκρίσεις να τις κάνετε λαμβάνοντας υπόψη μόνο τα έτη ως και το 2007, αφού μετά το 2008 έσκασε μύτη η παγκόσμια ύφεση. Ολάκερη την 8ετία Σημίτη το χρέος αυξήθηκε μόλις κατά 0,4% του ΑΕΠ και τα 4 (τα υποτιθέμενα…καλά ε;) του Καραμανλή κατά 10% ! Το δε έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών έφτασε επί… εθνοσωτήρος Καραμανλή κοντά στο 15% του ΑΕΠ!

Για να προλάβω τον σχετικό αντίλογο που διαβάζω σε sites του τύπου Olympia.gr ,  dexi extrem κ.λπ. , τα στοιχεία της eurostat περιλαμβάνουν όλες τις αναθεωρήσεις (απογραφή Αλογοσκούφη, swaps, αναθεώρηση ΑΕΠ Αλογοσκούφη, αναθεώρήσεις ελλείμματος 2007 – 2009), οπότε είναι απολύτως συγκρίσιμα. Σε αντίθεση με την πενταετία Καραμανλή, η οκταετία Σημίτη ήταν η μόνη περίοδος μετά το 1981, όπου ο λόγος Δημόσιο Χρέος/ΑΕΠ δεν αυξήθηκε.

Βέβαια, οι στατιστικές και οι αριθμοί δεν είναι για το γένος των Ελλήνων. Αυτά είναι για κάτι μίζερα ανθρωπάκια που ζουν σε κάτι ξενέρωτες χώρες του βορρά. Εμείς είμαστε γαμάτοι και δε γουστάρουμε ούτε να μετράμε ούτε να αξιολογούμε βάσει αριθμών και στατιστικών. Δεν έχει καθόλου πλάκα ρε φίλε, πως να το εξηγήσω;

Δυστυχώς όμως υπάρχουν κάποιοι, όπως ο κ. Στουρνάρας, οι οποίοι αρέσκονται να επικαλούνται στοιχεία και αριθμούς. Δείτε τον το ξεδιάντροπο να τολμά να αμφισβητεί την υπέρτατη κριτή των πάντων κ. Τρέμη :

Υ.Γ. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει στο δύσκολο έργο του ο κ. Στουρνάρας. Έχοντας να ισορροπήσει ανάμεσα στις δημοσιονομικές επιταγές της Τρόικας και τον παλαιοκομματισμό, που ακόμα είναι ζωντανός, προφανώς δε μπορεί να κάνει όλα αυτά τα ωραία που έλεγε όταν ήταν διευθυντής του ΙΟΒΕ. Αν πετύχει πάντως, σίγουρα θα είναι για το καλό της χώρας. Δε θα είναι όμως καθόλου για το καλό όλων αυτών των πονηρών πολιτευτών, που βλέπουν κάποιον πολύ ικανότερο και εργατικότερο από αυτούς να τους χαλάει την πιάτσα. Για αυτό έχουν λυσσάξει εναντίον του και θα συνεχίσουν με όλες τους τις δυνάμεις…

Ανάπτυξη. Μια λέξη που συνεχώς ακούμε, μα εδώ και χρόνια δεν τη βλέπουμε. Μια λέξη που εκστομίζεται με ευκολία από κυβέρνηση και αντιπολίτευση σε έναν άτυπο διαγωνισμό ποιος θα τάξει περισσότερη από δαύτη (την ανάπτυξη ντε!). Συνήθως οι υποσχέσεις για ανάπτυξη συνοδεύονται από γενικόλογα σχέδια και διάφορες…μαγικές συνταγές, που περισσότερο με ευχολόγια μοιάζουν παρά με σοβαρές και επεξεργασμένες προτάσεις.

Και καλά να είσαι στην αντιπολίτευση, η δουλειά σε αυτή τη χώρα είναι εύκολη. Τάζεις, τάζεις, τάζεις, προσέχεις να είσαι γενικόλογος και φροντίζεις να προβάλλεις την ανικανότητα των κυβερνώντων, που δεν καταφέρνουν όλα αυτά που εσύ θα κάνεις για πλάκα μόλις εκλεγείς. Όταν όμως είσαι κυβέρνηση και έχεις χτυπήσεις αλύπητα τον κοσμάκη με φόρους και περικοπές, τότε τι κάνεις για να γίνεις κομματάκι πειστικός; Ένα ταξίδι στο Κατάρ φαίνεται πως είναι η ενδεδειγμένη πρακτική, αν κρίνω  από τους δύο εκ των τριών πρωθυπουργών των τελευταίων ετών.

LPG στον Αστακό , Ελληνικό και άλλα στο μενού των συνομιλιών του κ. Παπανδρέου με τον Εμίρη

LPG στον Αστακό , Ελληνικό και άλλα στο μενού των συνομιλιών του κ. Παπανδρέου με τον Εμίρη. Κοντά δύο χρόνια μετά μας έμειναν μόνο οι υποσχέσεις και οι φωτογραφίες από τις συναντήσεις

Έτσι και ο κ. Σαμαράς θεώρησε κατάλληλο το timing για επίσκεψη στο Κατάρ και επαφές με σκοπό την προσέλκυση επενδύσεων. Το ίδιο είχε κάνει πριν 2,5 χρόνια ο κ. Γ. Παπανδρέου, όταν είχε υπογράψει με τον  Εμίρη Αλ Τάνι μνημόνιο συνεργασίας για επενδύσεις στην Ελλάδα ύψους 5,5 δισ. δολαρίων. Τα δύο βασικά επενδυτικά σχέδια που προέβλεπε το συγκεκριμένο μνημόνιο αφορούσαν το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού και την επένδυση LPG στο λιμάνι του Αστακού.  Όπως, όλοι ξέρουμε τελικά μείναμε στα σχέδια και τα πετροδόλαρα του Κατάρ δεν επενδύθηκαν ποτέ στη χώρα μας.  Θα φανεί η σημερινή κυβέρνηση πιο αποτελεσματική, στο συγκεκριμένο θέμα, σε σχέση με την αντίστοιχη του κ. Παπανδρέου;

Και ο κ. Σαμαράς βγήκε στον πηγεμό για το Κατάρ

Και ο κ. Σαμαράς  βγήκε στον πηγεμό για το Κατάρ για να μας φέρει επενδύσεις

Για να μας λυθεί η απορία θα χρειαστεί να περάσει σημαντικό , για τα δεδομένα της σημερινής εποχής, χρονικό διάστημα. Μέχρι να έλθουν λοιπόν οι πολυπόθητες επενδύσεις από το Κατάρ, ας ασχοληθούμε και λίγο με τα καθ’ ημάς δρώμενα στον κόσμο των επιχειρήσεων.

Πριν το ταξίδι στο Κατάρ, ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με εκπροσώπους του ΣΕΒ. Στο επίκεντρο των αιτημάτων που παράθεσαν στον πρωθυπουργό βρέθηκε το αυξημένο ενεργειακό κόστος που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές επιχειρήσεις. Ένα κόστος που ήταν ήδη πολύ υψηλό και με νέες ρυθμίσεις γίνεται ακόμα υψηλότερο.

Σύμφωνα με την Ένωση Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ), το κόστος ενέργειας πλησιάζει πλέον το  50% του συνολικού κόστους της παραγωγικής διαδικασίας! Ενδεικτικά, η ανάλυση της ΕΒΙΚΕΝ αναφέρει, μεταξύ άλλων :

«Από τα 100 ευρώ ενός τιμολογίου ρεύματος, μόνο τα 55 ευρώ είναι η κατανάλωση ενέργειας και τα 45 ευρώ είναι οι φόροι και οι άλλες χρεώσεις όπως ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης 5%-7%, 7% το κόστος των ΑΠΕ, 7% το κόστος των ΥΚΩ και 15% το σύστημα εμπορίας ρύπων.
Παράλληλα στην εγχώρια αγορά του φυσικού αερίου όπου καταγράφονται οι υψηλότερες τιμές για βιομηχανικούς πελάτες στην Ευρώπη των 27. Πέραν δε των υψηλών τιμών, επιβάλλεται και υψηλός ΕΦΚ που αποτελεί σήμερα το 10% του τελικού κόστους του φυσικού αερίου» (πηγή εφημερίδα το Βήμα).

Ειδικά για το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ κ. Κουκλέλης, αναφέρει ως αιτίες :

  • Τον στρεβλό τρόπο λειτουργίας της απελευθερωμένης αγοράς
  • Τη δεσπόζουσα θέση της ΔΕΗ στον τομέα της προμήθειας αλλά και τη μονοπωλιακή της θέση σε εθνικές πηγές παραγωγής όπως ο λιγνίτης και τα νερά.
  • Την υπερφορολόγηση και το πλήθος των ρυθμιζόμενων χρεώσεων (ΕΦΚ, τέλος υπέρ ΑΠΕ, ΥΚΩ, χρεώσεις δικτύου). Είναι χαρακτηριστικό ότι η μέση τιμή της MWh στη μέση τάση φθάνει στα 115 ευρώ και στην υψηλή τάση τα 80 ευρώ, όταν στη Γερμανία, για παράδειγμα, η μέση τιμή της MWh στην υψηλή τάση δεν ξεπερνάει τα 50 ευρώ.
  • Την εκρηκτική αύξηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ειδικά των φωτοβολταϊκών.

Όσον αφορά τη διαμορφωμένη τιμή φυσικού αερίου εκτός της φορολογίας έθιξε το θέμα του μικτού περιθωρίου κέρδους της ΔΕΠΑ, το οποίο φθάνει το 15%-20%. (πηγή ημερήσια οικονομική εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ).

Επιπρόσθετα για την τιμή του φυσικού αερίου να θυμίσουμε πως ο…Βενιζέλειας εμπνεύσεως Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης (ΕΦΚ) συμπεριλήφθηκε στο κείμενο του νομοσχεδίου Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Πολιτικής 2012-2015» που κατατέθηκε στη Βουλή το καλοκαίρι του 2011. Το ύψος του φόρου ανέρχονταν σε 1,5 ευρώ/ Gigajoule τη στιγμή που τα περισσότερα κράτη της ΕΕ επιβάλλουν φόρο κοντά στην ελάχιστη τιμή που προβλέπει η κοινοτική οδηγία, η οποία αντιστοιχεί σε 0,15 Ευρώ/Gigajoule, το ένα δέκατο δηλαδή του  φόρου που πληρώνουν οι Ελληνικές επιχειρήσεις!

Σύμφωνα με μελέτη του ΙΟΒΕ από το τέλος του 2011 «Η επιβολή Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο φυσικό αέριο οδηγεί σε μείωση του ΑΕΠ κατά 2,8 δισ. ευρώ και απώλεια 46.450 θέσεων εργασίας». Δε ξέρω αν δικαιώθηκε αυτή η πρόβλεψη του ΙΟΒΕ, όμως η φορολογική αυτή επιβάρυνση σίγουρα είχε σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο για τις ελληνικές βιομηχανίες.

Επιπλέον, δεν είναι μόνο οι φόροι που σπρώχνουν στα ύψη την τιμή του φυσικού αερίου στη χώρα. Η τιμή που το προμηθεύεται η ΔΕΠΑ από τους Ρώσους (αποτέλεσμα διακρατικών συμφωνιών) παραμένει υψηλή. Αντίθετα π.χ. οι γείτονες μας οι Βούλγαροι πέτυχαν μείωση 20% με τη νέα δεκαετή συμφωνία που υπέγραψαν με την Gazprom (Νοέμβριος 2012).

Μετά από όλα αυτά αναρωτιέται κανείς τι νόημα έχουν οι μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα με στόχο την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων, όταν οι υψηλές τιμές ρεύματος και φυσικού αερίου για βιομηχανικούς καταναλωτές εξανεμίζουν τα όποια οφέλη από τη μείωση μισθών. Ιδιαίτερα σήμερα, που η εγχώρια ζήτηση έχει κατακρημνιστεί λόγω ύφεσης και οι επιχειρήσεις μας στηρίζονται όλο και περισσότερο στις εξαγωγές, δεν είναι εγκληματικό να έχουν τέτοιο handicap έναντι των ξένων ανταγωνιστών τους;

Και φανταστείτε πως αναφερθήκαμε σε μία μόνο από τις παραμέτρους που στραγγαλίζει την εγχώρια βιομηχανία και αποθαρρύνει την έλευση ξένων επενδύσεων στη χώρα. Δεν αγγίξαμε καθόλου το συνεχώς μεταβαλλόμενο φορολογικό καθεστώς, το οποίο προκαλεί ανασφάλεια και αβεβαιότητα σε όσους σκέπτονται να επενδύσουν στη χώρα μας. Δεν αγγίξαμε καθόλου τα τέρατα της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς που έχουν διώξει και συνεχίζουν να διώχνουν επίδοξους επενδυτές. Δεν αγγίξαμε καθόλου το δικαστικό μας σύστημα που με τις τεράστιες καθυστερήσεις στην εκδίκαση υποθέσεων αποτελεί άλλη μια σημαντική τροχοπέδη για την υπόθεση ανάπτυξη. Δεν αγγίξαμε καθόλου το φαινόμενο των συχνότατων απεργιών που παραλύουν επί ημέρες τη χώρα και συρρικνώνουν την οικονομική δραστηριότητα. Θα ρισκάρατε εσείς τα χρήματα σας σε μια τέτοια χώρα;

Συνοψίζοντας, πέραν των σημαντικών μειώσεων στο μισθολογικό κόστος, δυστυχώς λίγα έχουν γίνει τα τελευταία κρίσιμα χρόνια για την έλευση της πολυπόθητης ανάπτυξης. Η συνταγή είναι απλή : μείωση γραφειοκρατίας, σταθερό φορολογικό πλαίσιο με σταδιακή μείωση των υψηλών σήμερα φορολογικών συντελεστών (όσο βελτιώνονται όπως ελπίζουμε τα δημοσιονομικά μας), εκσυγχρονισμός δικαστικού συστήματος ώστε να επιταχυνθεί ο ρυθμός εκδίκασης υποθέσεων, απελευθέρωση αγορών και επαγγελμάτων. είναι μερικά από τα βασικά συστατικά της. Εύκολο βέβαια να τα λες, όμως στην πράξη οι αντιστάσεις και οι δυσκολίες είναι μεγάλες. Δεν είναι μόνο ο δυσκίνητος και στα όρια της κατάρρευσης δημόσιος τομέας, είναι και ο λαϊκισμός και ο ανορθολογισμός που δυστυχώς επικρατούν  στο μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού μας κόσμου, συμπολιτευόμενου και αντιπολιτευόμενου. Αυτή όμως είναι η συνταγή που πρέπει να ακολουθήσει η κυβέρνηση, με όσο το δυνατόν λιγότερες καθυστερήσεις. Αν δε γίνουν τα παραπάνω, για ανάπτυξη θα λέμε και ανάπτυξη δε θα βλέπουμε.

Τέλος, πέραν του γενικόλογου «χρειαζόμαστε μέτρα που θα φέρουν ανάπτυξη», πρέπει να αναλογιστούμε τι είδους ανάπτυξη είναι αυτή που θέλουμε και να στοχεύσουμε σε αυτήν βάσει συγκεκριμένου σχεδίου. Όσον αφορά λοιπόν τους φίλους μας από το Κατάρ, αξίζει να αναφερθεί πως ποτέ δεν συμμετέχουν σε διαγωνισμούς αλλά επενδύουν μόνο με απευθείας αναθέσεις που είναι αποτέλεσμα διμερών συμφωνιών. Όλως τυχαίως τις ίδιες ημέρες που ο κ. Σαμαράς ήταν στο Κατάρ, το γαλλικό περιοδικό «France Football» δημοσίευσε 20σέλιδο φάκελο με στοιχεία και ενδείξεις που υποδεικνύουν ότι το Κατάρ ουσιαστικά εξαγόρασε τις ψήφους μελών της εκτελεστικής επιτροπής της FIFA για να εξασφαλίσει την ανάληψη της διοργάνωσης του Μουντιάλ 2022. Σαν έτοιμο από καιρό για επενδύσεις στην Ελλάδα το εμιράτο…