Αρχείο για Ιανουαρίου, 2013

Ntemek Aristera

Posted: Ιανουαρίου 23, 2013 in Πολιτική

Επειδή βαριέμαι να γράφω τελευταία, αντιγράφω από το εξαιρετικό (και σήμερα) άρθρο του κ. Στούπα στο Capital.gr :

» Η ληστεία σε βάρος της κοινωνίας στην περίπτωση του Μετρό όμως είναι πολύπλευρη. Επίκεντρο όλης της διαδικασίας το πελατειακό κράτος. Ορίστε, ορισμένες πτυχές της:

α) Η ληστεία της κοινωνίας με την επιχείρηση Μετρό Αθηνών έγινε προφανώς μια φορά με την πιθανή υπερκοστολόγηση του έργου που εξασφάλισαν με τον τρόπο που δούλευαν κατασκευαστικές και πολιτικοί που ανέθεταν τα έργα.  Στον κάθε Έλληνα αναλογεί ένα μέρος του δημόσιου χρέους, μέρος του οποίου απαρτίζεται και από το κόστος κατασκευής του Μετρό. Πόσο μας  στοιχίζει κάθε διαδρομή με το Μετρό πάνω από το κόστος εισιτηρίου τελικά;

β) Η ληστεία έγινε  άλλη μια φορά με τα κριτήρια πρόσληψης όσων εργάζονται εκεί, οι οποίοι όπως είναι φυσικό και είθισται σε όλο τον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα είναι υπεράριθμοι. Ο επιθεωρητής δημόσια διοίκησης έχει ελέγξει την ΑΜΕΛ και έχει εντοπίσει σωρεία καταχραστικών παρατυπιών. Με απλά λόγια στην ΑΜΕΛ όπως σε όλο το δημόσιο οι προσλήψεις έγιναν με πελατειακά κριτήρια. Βλέπε: Προσλάμβαναν τα δικά τους παιδιά…

γ) Η διατήρηση υψηλών μισθών βάσει συλλογικών συμβάσεων που παραχωρούσαν οι υπουργοί στους πελάτες τους με ορίζοντα τις επόμενες εκλογές και όχι την επερχομένη χρεοκοπία ή το περί δικαίου αίσθημα της κοινωνίας. Επί της ουσίας παράτυπες προσλήψεις σημαίνει πως η επιχείρηση και τα συμφέροντα του ελληνικού λαού καταπατούνται.

Θέλετε μια γεύση για το πώς επελέγησαν οι εργαζόμενοι στο Μετρό με βάση τα στοιχεία που εντόπισε ο επιθεωρητής δημόσιας διοίκησης; Βλέπε:  Τι λένε οι αριθμοί

Ιδού μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις:

-» Ο ΒΚ έχει δώσει συνέντευξη στις 06.05.2009,  δηλ.  επτά ηµέρες  µετά την πρόσληψή του. 

– Η ΖΓ κατάγεται από την Κοµοτηνή και εργαζόταν ως συμβασιούχος στο ΥΠΑΝ

– Ο ?Κ είναι κάτοικος Κοµοτηνής,  επιθυµεί να σταδιοδροµήσει στον Τοµέα της Τεχνολογίας Τροφίµων, δεν έχει καµία εργασιακή εµπειρία και προσλαµβάνεται ως υπεύθυνος σταθµών.

– Η ΑΛ, 22 ετών, χωρίς καµία επαγγελµατική εµπειρία προσλαµβάνεται ως οδηγός συρµών.

– Ο ΚΒ,  Χηµικός Μηχανικός του ΕΜΠ προσλαµβάνεται ως πωλητής Εισιτηρίων.

– Η ΒΝ, 22  ετών,  φοιτήτρια ΑΕΙ,  χωρίς καµία εργασιακή εµπειρία προσλαµβάνεται ως υπεύθυνη σταθµού.

– Οι ΙΓ και ΧΡ εργάζονταν µέχρι την πρόσληψή τους ως συµβασιούχοι σε δηµόσιες υπηρεσίες.

– Ο ΘΖ και ΑΠ έδωσαν συνέντευξη στις 14.05.2009, δηλ. πέντε ηµέρες µετά την πρόσληψή τους.

– Ο ΘΖ είναι κάτοικος Λάρισας και χωρίς καµία επαγγελµατική εµπειρία, προσελήφθη ως υπεύθυνος σταθµού.

– Ο ?Β είναι κάτοικος Λάρισας και µολονότι έχει αρνητική αξιολόγηση προσλαµβάνεται ως πωλητής εισιτηρίων.

– Ο ΣΚ, γυµναστής, Ειδικός Συνεργάτης του Γ.Γ. Απασχόλησης.

– Η ΑΑ κατάγεται από την Κοµοτηνή και εργαζόταν ως συµβασιούχος στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίµων.

– Η ΒΚ προσελήφθη ως πωλητής εισιτηρίων και το βιογραφικό της απεστάλη από τον αρ.  τηλεοµοιοτυπίας (2106458546)  τους τέως ΥΠΕΧΩΔΕ.

– Ο ΤΑ είναι κάτοικος Κοµοτηνής και η ΚΧ έχει καταγωγή από την Κοµοτηνή (βάσει ιδιόγραφης σηµείωσης στο βιογραφικό της)».
Ποιος «αστέρας» της πελατειακής πολιτικής είναι από την Κομοτηνή;”

Ποιος; Έλα ντε;

Από τα μεγαλεία του 2004-2009, πως τα καταφέρνει στη μιζέρια του σήμερα που οι ανθέλληνες της τρόικας δε μας αφήνουν να διορίζουμε like the old days?

Από τα μεγαλεία του 2004-2009, πως αντέχει στη μιζέρια του σήμερα που οι ανθέλληνες της τρόικας δε μας αφήνουν να διορίζουμε like the old days?

Αλλά ας πάμε παρακάτω σε μια περίπτωση που δεν είναι τόσο γνωστή . Τη βουλευτή της ΔΗΜΑΡ  κ. Ασημίνα Ξηροτύρη-Αικατερινάρη.

Αντιγράφουμε πάλι από τη σελίδα της βουλευτού:

Σχετικά με τους τελευταίους απολυμένους από το εργοστάσιο της πρώην Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων στη Θεσσαλονίκη

Τετάρτη, 02 Ιανουάριος 2013 11:32 Ερωτήσεις
E-mailΕκτύπωσηPDF

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

 

Θέμα: Σχετικά με τους τελευταίους απολυμένους από το εργοστάσιο της πρώην Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων στη Θεσσαλονίκη 

Με το κλείσιμο του εργοστασίου λιπασμάτων το 2006-2007 στη Θεσσαλονίκη και την απόλυση της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζομένων, η Ελληνική Βουλή αναγνώρισε τα προβλήματα που θα επέφερε η απόλυση στους εργαζομένους και για αυτό το λόγο προστέθηκε στο Ν.3526/9.02.2007 το άρθρο 23 που αφορούσε τη ρύθμιση θεμάτων της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων Α.Ε. Θεσσαλονίκης, το οποίο μεταξύ των άλλων προέβλεπε την εξαετή ειδική επιδότηση των ανέργων με 1500 ευρώ τον μήνα και επί πλέον την συνέχιση της ασφαλιστικής τους κάλυψης (στην αντίστοιχη κλάση) με δαπάνες του κράτους.

Από το 2007 και σύμφωνα με την παράγραφο 12 του άρθρου 23 και με την αποδοχή του εργοδότη (αρχικά Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων και αργότερα Ελληνικά Λιπάσματα και Χημικά ΑΒΕΕ ELFESA), πέντε εργαζόμενοι συνέχισαν να εργάζονται (μέχρι το 2011 και το 2012) για την «ασφαλή κράτηση». Δηλαδή, για να διασφαλιστεί η προστασία του κοινού, η δημόσια υγεία και το περιβάλλον, οι εργαζόμενοι έπρεπε να συγκεντρώσουν και να απομακρύνουν/εξουδετερώσουν με ασφάλεια διάφορες χημικές ουσίες που έμειναν εγκλωβισμένες στο εργοστάσιο (ραδιενεργά-τοξικά-όξινα κ.λ.π). Τόσο το Υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας όσο και ο ΟΑΕΔ ενημερώθηκαν με σχετικά έγγραφα για αυτό το γεγονός (Αρ. Πρωτ. 1142/12.07.2007, 12679/344/14.05.2010 και Α31223/17.05.2010).

Ωστόσο με την ψήφιση του N.4093 /12.11.2012 (Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016) καταργείται από τις 31.12.2012 το άρθρο 23 του Ν.3526/09.02.2007 πλην των παραγράφων 10 και 11. Μέχρι το τέλος του έτους η μεγάλη πλειοψηφία των απολυμένων (γύρω στους 300) του εργοστασίου Θεσσαλονίκης θα έχει επιδοτηθεί για περίοδο 63 έως 69 μηνών συνολικά, σε αντίθεση με τους τέσσερις τελευταίους απολυμένους (ο πέμπτος συνταξιοδοτήθηκε), οι οποίοι μένουν εκτεθειμένοι. Η επιδότηση για αυτούς θα έχει διάρκεια μεταξύ 7 και 21 μηνών.

Με βάση τα παραπάνω, ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1.Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει για τους τέσσερις τελευταίους απολυμένους, έτσι ώστε να μην αδικηθούν αυτοί κατάφωρα, σε σχέση και με τους λοιπούς συναδέλφους τους, μετά την τροποποίηση των σχετικών διατάξεων του Ν.3526/09.02.2007 (άρθρο 23);

                                                                                                                                                                                                                                                                                             Η βουλευτής που ερωτά 

Ασημίνα Ξηροτύρη-Αικατερινάρη 

Η παλιά Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων Θεσσαλονίκης έπνεε τα λοίσθια ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 90′. Κατόπιν πιέσεων από τους πολιτευτές του νομού Θεσσαλονίκης έγινε μια «άγαρμπη» συγχώνευση με τη σαφώς υγιέστερη αντίστοιχη βιομηχανία Καβάλας. Το σχήμα δεν «περπάτησε» πολύ, επί της ουσίας το ζημιογόνο εργοστάσιο Θεσσαλονίκης συμπαρέσυρε στην κατρακύλα και το αντίστοιχο της Καβάλας. Τελικά, το 2006 το εργοστάσιο Θεσσαλονίκης αναπόφευκτα οδηγήθηκε στο κλείσιμο.

Όμως η ιστορία δεν είναι τόσο άσχημη όσο ακούγεται για τους εργαζομένους στο πάλαι ποτέ εργοστάσιο Λιπασμάτων Θεσσαλονίκης. Οι αγώνες του μαχητικού τους σωματείου αλλά και οι πιέσεις των τοπικών βολευτών απέδωσαν καρπούς. Με νόμο του κράτους κατοχυρώθηκε εξαετής ειδική επιδότηση των ανέργων με 1500 ευρώ τον μήνα και επί πλέον την συνέχιση της ασφαλιστικής τους κάλυψης (στην αντίστοιχη κλάση) με δαπάνες του κράτους. Έτσι, η συνολική δαπάνη ανά επιδοτούμενο ήταν πολλαπλάσια αυτής των κοινών ανέργων: η μέση συνολική δαπάνη ανά επιδοτούμενο στην περίπτωση του προγράμματος ειδικής επιδότησης ανεργίας πρώην προσωπικού της επιχείρησης «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΦΩΣΦΟΡΙΚΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΑΕ» ανέρχονταν σε 2.300,00 ευρώ το μήνα. Καλά εκείνες τις ανέμελες εποχές «Λεφτά Υπήρχαν». Όμως και αφού ξέσπασε η κρίση και οι απολύσεις και οι περικοπές γονάτισαν μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού οι «άνεργοι» του εργοστασίου Θεσσαλονίκης συνέχισαν να κάθονται (μερικοί μπορεί και να συμπλήρωναν με «μαύρη εργασία») και να πληρώνονται όπως και πριν : μόνο για το 2012 οι δαπάνες του προγράμματος,οι οποίες καλύπτονται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό,  βάσει του προϋπολογισμού του ΟΑΕΔ ανέρχονταν σε 6,5 εκατ. ευρώ. (στοιχεία από το link).

Στο εργοστάσιο Θεσσαλονίκης τα τελευταία χρόνια είχαν μείνει να εργάζονται κάποια λίγα άτομα τα οποία είχαν ελάχιστο φόρτο εργασίας (όπως περιγράφεται στην ερώτηση της κ. Ξηροτύρη) και το εργασιακό τους καθεστώς δεν άλλαξε παρά την απόκτηση του εργοστασίου από ιδιώτη (το γνωστό κ. Λαυρεντιάδη). Σήμερα, φαίνεται πως το εργοστάσιο θα αποτελέσει παρελθόν ακόμα και με τη μορφή «φαντάσματος» που υπήρξε τα τελευταία έξι έτη. Και η κ. Ξηροτύρη έσπευσε να πλειοδοτήσει σε ενδιαφέρον για τους τέσσερις εναπομείναντες εργαζομένους!

Καλά αυτό σε πείραξε ρε αλεπουδράκουλα θα αντιτείνει κανείς; Πόσα πια λεφτά να πάρουν οι τέσσερις εργαζόμενοι;

Οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι επί χρόνια λάμβαναν πολύ καλούς μισθούς. Θα λάβουν μετά την απόλυση τους αποζημίωση μεταξύ  7 και 21 μηνών. Η κα. Ξηροτύρη θέλει να λάβουν αποζημίωση όπως οι προηγούμενοι (που την «απέσπασαν» τους καιρούς ανεμελιάς και δημοσιονομικής ασυδοσίας) από 63-69 μήνες! Δε βλέπει γύρω της τι γίνεται; Αυτοί είναι που πρέπει να βοηθήσει, ζητώντας να ισχύσουν προκλητικά ευνοϊκές ρυθμίσεις που αντικατοπτρίζουν την κατάσταση της χώρας προ έξι ετών; Μήπως η σημερινή αριστερά έχει χάσει κάθε επαφή με τις οικονομικά ασθενέστερες τάξεις και κόπτεται αποκλειστικά για τα πληττόμενα συμφέροντα των παλιών insiders, των βολεμένων του δημοσίου και των συντεχνιών; Μήπως αυτό δεν είναι κοινωνική ευαισθησία, αλλά πολιτική υποκρισία αγαπητή κα. Ξηροτύρη;

Επιπλέον, ενώ η κ. Ξηροτύρη-Αικατερινάρη  «νοιάζεται» για την αποζημίωση των τεσσάρων εργαζομένων (και κατ’ επέκτασιν τις ψήφους αυτών και των οικογενειών τους), δε δείχνει να ψάχνει καθόλου γιατί γίνεται με σπουδή η εκποίηση υλικών του εργοστασίου ούτε που θα καταλήξουν τα χρήματα που θα εισπραχθούν (γιατί εμένα κάτι μου λέει πως δε θα είναι στην εταιρία Ελληνικά Λιπάσματα, αλλά…).

Θα κλείσουμε με τα λόγια του παλιού Κνίτη των Αμπελοκήπων που, δες πως τα έφερε η ζωή, από τις διακοπές σε Ικαρίες και Κουφονήσια με σανδάλια και free camping, τώρα βρέθηκε να γυρίζει τον κόσμο. Στην ομιλία του στο ινστιτούτο Brookings της Ουάσινγκτον ο κ. Τσίπρας, μεταξύ άλλων, είπε :

«Είναι για εμάς σαφές ότι η ελληνική οικονομία και ο ελληνικός κρατικός μηχανισμός είχαν τα δικά τους ενδογενή προβλήματα. Αυτά τα προβλήματα είναι δομικά και έχουν βαθιές ρίζες. Δεν δημιούργησαν όμως την κρίση στην Ελλάδα. Η κρίση δεν είναι ελληνική. Δεν προκάλεσαν την κρίση αλλά την επιδείνωσαν. Και επιτρέψτε μου να πω ότι ο ελληνικός λαός είναι λαός εργατικός. Δυστυχώς όμως συκοφαντήθηκε από την πολιτική του ηγεσία. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα: Ακόμα και οι υγιείς επικερδείς επιχειρήσεις χρεοκοπούν. Νέοι άνθρωποι υψηλής κατάρτισης με διδακτορικά από αμερικανικά και βρετανικά Πανεπιστήμια δεν μπορούν να βρουν εργασία.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί δεν υπάρχει ένα τέλος σε αυτή τη δίνη; Η βασική απάντηση είναι διότι το πιστωτικό σύστημα έχει σταματήσει να λειτουργεί και το κράτος αντί να βοηθά υπονομεύει δυνατότητες ανάπτυξης. Οι τράπεζές μας δεν μπορούν ούτε να δανειστούν ούτε να δανείσουν.»

Στη συνέχεια ο κ.Τσίπρας αναφέρθηκε στα παραδείγματα της Ιρλανδίας και της Ισπανίας που παρουσίαζαν χαμηλότερο χρέος από την Γερμανία πριν το 2008 για να ακολουθήσουν αργότερα την ίδια οδό με την Ελλάδα, εξαιτίας «μιας άσχημα σχεδιασμένης Νομισματικής Ένωσης».

Να υπενθυμίσουμε στον κ. Τσίπρα πως η «νεο-φιλελεύθερη» Ιρλανδία, η οποία επίσης εφάρμοσε «Μνημόνιο», πρόσφατα βγήκε ξανά στις αγορές. Όπως μαθαίνω από γνωστούς μου που ζουν εκεί, οι εταιρίες επιστρέφουν και δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας.

Να υπενθυμίσουμε στον κ. Τσίπρα πως η Αργεντινή, που για αυτόν αποτελούσε «παράδειγμα», ξαναβιώνει την οικονομική κατάρρευση.

Να υπενθυμίσουμε στον κ. Τσίπρα πως η Βραζιλία, την οποία πρόσφατα επισκέφτηκε για να αντλήσει «σοσιαλιστικού τύπου» εμπνεύσεις, εφαρμόζει (πραγματικά, όχι στα λόγια όπως εδώ) ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποίησεων που ξεπερνάει σε κόστος τα 40 δις.

Να υπενθυμίσουμε στον κ. Τσίπρα πως και εμείς κάτι ξέρουμε από αριστερά και έχουμε υπόψη μας τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα του σύγχρονου καπιταλισμού, που φάνηκαν περίτρανα το 2008. Όμως σίγουρα μια «αριστερή αντιπρόταση» πλέον δε μπορεί να είναι εθνική, αλλά ούτε καν πανευρωπαϊκή. Πρέπει να είναι παγκόσμια.

Αν διαφωνεί, να του υπενθυμίσουμε τι έλεγε ο σοφός σύντροφος Τρότσκι για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού σε μια μόνο χώρα.

Αν πάλι συμφωνεί –  εκεί έξω που γυρνάει, δε βλέπει πως ο κόσμος έχει απορρίψει προ δεκαετιών αυτά που εδώ ακόμα θεωρούμε «αριστερά»;

eklisia aristera

Πριν μία-δύο εβδομάδες εκεί που έψαχνα στις κυριακάτικες εφημερίδες, βλέπω προσφορά στην «Αυγή της Κυριακής» την «Ομιλία προς τους πλουτούντας» του Μέγα Βασιλείου. Έκλεισα τα μάτια, τα ξανάνοιξα, τσιμπήθηκα, τίποτα δεν άλλαξε. Η «Αυγή της Κυριακής» εκεί, με το βιβλίο του Μ. Βασιλείου να φιγουράρει μέσα στη ζελατίνα. Για δες είπα, ακόμα και οι σύντροφοι τα Χριστούγεννα το γυρνάνε στη θρησκευτική παράδοση.

Χθες εκεί που περιπλανιόμουν άσκοπα στο διαδίκτυο (φοβάμαι πως περίπου το 70-80% του χρόνου που δαπανώ χάνεται σε άσκοπα πράγματα), πέφτω πάνω σε συνέδριο που διοργανώνει η Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. με θέμα «Εκκλησία και Αριστερά». Ανάμεσα στους συμμετέχοντες ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, ο δημοσιογράφος κ. Κούλογλου, ο βουλευτής Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Τάσος Κουράκης, το μέλος του Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Χρήστος Λάσκος και το μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Ανδρέας Καριτζής (για όσους ενδιαφέρονται το πλήρες πρόγραμμα του συνεδρίου εδώ : http://leftpoliticaltheology.blogspot.gr/2013/01/blog-post.html)

Προφανώς δεν είναι ασυσχέτιστα τα δύο γεγονότα. Υπάρχει μια αμοιβαία διάθεση προσέγγισης μεταξύ Συριζα και Εκκλησίας, που ίσως δεν έγινε τόσο αντιληπτή (τουλάχιστο σε μένα σίγουρα) μέσα στον ορυμαγδό των εξελίξεων και των «πολεμικών ανακοινωθέντων» μεταξύ ΝΔ-Σύριζα των τελευταίων ημερών. Η Εκκλησία της Ελλάδος γιατί θέλει να διασφαλίσει τα συμφέροντα της σε πιθανή επικράτηση του κόμματος του κ. Τσίπρα στις επόμενες εκλογές. Ο Σύριζα, ή μάλλον το επιτελείο του Αλέξη, γιατί ξέρει πως στην Ελλάδα αν δεν τα έχεις καλά με την Εκκλησία δεν πας μπροστά.

Ο κ. Τσίπρας από το Γενάρη του 2012, όταν έκανε λόγο για «κυβερνώσα αριστερά», έδειξε πως τα καταφέρνει καλά στους τακτικισμούς και στο παιχνίδι εντυπώσεων εντός της χώρας (γιατί εκτός της χώρας αρχικά τα θαλάσσωσε!). Μη ξεχνάμε πως έχει κοντά του συμβούλους με μεγάλη εμπειρία στην εγχώρια πολιτική σκακιέρα, όπως ο πρώην συνεργάτης του κ. Τσοχατζόπουλου κ. Κοτσακάς. Όμως, έχει αρχίσει να φαίνεται πως η αύξηση της εκλογικής επιρροής μέσω τακτικισμών έχει πιάσει ταβάνι και ήρθε η ώρα η ηγεσία του Σύριζα να ξεκαθαρίσει τις θέσεις της σε μια σειρά ζητημάτων.

Γιατί γίνεται πλέον όλο και πιο φανερή η αντίθεση ανάμεσα στον πυρήνα εξουσίας του κόμματος γύρω από τον κ. Τσίπρα και τις κομμουνιστογενείς συνιστώσες, τους ακτιβιστές, τους αναρχικούς και τους «μονιμάδες» της κοινοβουλευτικής αριστεράς όπως οι κ.κ. Στρατούλης και Λαφαζάνης. Από τη μία λοιπόν βλέπουμε τον κ. Τσίπρα να ετοιμάζεται για τη συνάντηση με τον κ. Σόιμπλε και να μας πληροφορεί πως «Είμαστε και εμείς νοικοκυραίοι.» Από την άλλη ανακαλύπτουμε κοινοβουλευτικά «λουλούδια» όπως οι κ. Διαμαντόπουλος και Καραγιαννίδης σε δηλώσεις μάλλον περισσότερο φαιδρές παρά επικίνδυνες, σχετικά με την ανομία που καλύπτεται από το μανδύα μιας υποτιθέμενης αριστεροσύνης και επαναστατικής έκφρασης.

Φαίνεται λοιπόν ξεκάθαρα πως πλέον η ιδεολογική πολυσυλλεκτικότητα (για να το θέσω όσο πιο…κομψά γίνεται!) δε μπορεί να προσφέρει στο Σύριζα περαιτέρω αύξηση της εκλογικής του δύναμης. Καλείται σε αυτή την κρίσιμη στιγμή ο κ. Τσίπρας να ξεκαθαρίσει τη φυσιογνωμία του κόμματος του. Θα τα καταφέρει, όπως τα κατάφερε το πρώτο εξάμηνο του 2012 να καρπωθεί τη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων από το δίπολο Πασόκ-ΝΔ και να φτάσει στο εντυπωσιακό 27% ;

Η άποψη μου είναι πως όχι. Έχει καλλιεργήσει τόσο υψηλές προσδοκίες ο κ. Τσίπρας, που όσο προσεγγίζει (αναγκαστικά) την πραγματικότητα τόσο θα απογοητεύει μέρος του ακροατηρίου και θα προκαλεί φυγόκεντρες δυνάμεις στην «αριστερή» πτέρυγα του κόμματος του. Επιπλέον, η ιδιαίτερα ετερόκλητη σύσταση του κόμματος του καθιστά δύσκολο να βρεθεί η συνισταμένη. Πως βλέπουν άραγε η Ρόζα και η ΔΕΑ τα συνέδρια με τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και την σταδιακή άμβλυνση της αντιμνημονιακής ρητορείας; Πως αντιμετωπίζουν οι Πασοκογενείς  ψηφόφοροι του Σύριζα, τις δηλώσεις τύπων όπως ο Ιφικράτης Αμυράς και ο  Βαγγέλης Διαμαντόπουλος;

Αλλά έστω πως το επιτελείο του Σύριζα καταφέρνει να ελέγξει τις ακραίες φωνές χωρίς σοβαρές απώλειες και να οδηγήσει το κόμμα σε μια εκλογική νίκη και το σχηματισμό κυβέρνησης (με ποιους εταίρους είναι ένα άλλο θέμα, ας το αφήσουμε στην άκρη προς το παρόν) . Πάλι μικρές πιθανότητες δίνω στην επιτυχία και τη μακροημέρευση του στην εξουσία, για δύο κυρίως λόγους.

Ο πρώτος είναι το στελεχιακό δυναμικό του Σύριζα. Ακόμα και οι «σοβαροί» όπως ο κ. Δραγασάκης, Τσακαλώτος, Σταθάκης και λοιποί δείχνουν λίγοι να χειριστούν την κρισιμότητα των στιγμών. Θα αντιτείνει κανείς γιατί δηλαδή ο Σταϊκούρας και ο Βρούτσης καλύτεροι είναι; Καθόλου καλύτεροι δεν είναι, όμως ο Σαμαράς δε δίστασε να εμπιστευθεί έμπειρους «συστημικούς» τεχνοκράτες όπως ο κ. Στουρνάρας. Ο Σύριζα δεν πιστεύω να τολμήσει να τσαλακώσει την υποτιθέμενη «αριστεροσύνη» του, τοποθετώντας σε κρίσιμη θέση κάποιον γνώστη των οικονομικών και των θεσμών της Ε.Ε. όπως π.χ. ο κ. Παπαδήμος ή ο κ. Στουρνάρας.

Ο δεύτερος λόγος είναι πως ο Σύριζα δεν έχει καμία ουσιαστική πρόταση για τη διέξοδο από την κρίση. Υποτίθεται πως θα καταργήσει μονομερώς το Μνημόνιο, μα δε μας έχει πει πως θα αντιδράσει αν οι Ευρωπαίοι μας γυρίσουν την πλάτη. Υποτίθεται πως θα φέρει ανάπτυξη, στηριζόμενος στο κράτος, ένα κράτος που τελεί υπό κατάρρευση. Όχι μόνο αρνείται τις ιδιωτικοποιήσεις, μα δε διστάζει να δηλώνει πως  θα κρατικοποιήσει ό,τι έχει ιδιωτικοποιηθεί από τις κυβερνήσεις των τελευταίων τριών ετών (δείτε π.χ. τις πρόσφατες δηλώσεις του κ. Βίτσα http://gr.news.yahoo.com/βίτσας–ο-συριζα-θα-προσπαθήσει-να-πάρει-πίσω-οτε–δεη-και-λιμάνι-πειραιά–095541467.html). Αναζητά μοντέλα σε μια χώρα (Αργεντινή) που καταρρέει ξανά μετά από δέκα χρόνια, παρά την εύνοια των συγκυριών για αυτή (άνοδος τιμής της σόγιας, ένα από τα βασικά εξαγωγικά της αγαθά). Ονειρεύεται το μέλλον σε ένα «νέο μετα-νεοφιλελεύθερο ορίζοντα» (η έκφραση από το άρθρο του κ. Δραγασάκη στα ΝΕΑ  http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4781277)  όπως υποτίθεται το χαράζει η Βραζιλία, την ίδια ώρα που στη Βραζιλία εκπονείται ένα τεράστιο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, που η συνολική του αξία ξεπερνάει τα  40 δις δολάρια.

Associated Press/Silvia Izquierdo - Brazilians protest against the privatization of the Maracana stadium, in Rio de Janeiro, Brazil, Saturday, Dec. 1, 2012.   Ερώτημα Συντάκτη : Ποια είναι η θέση του Σύριζα για το "ξεπούλημα" του ιστορικού  Μαρακανά;

Associated Press/Silvia Izquierdo – Brazilians protest against the privatization of the Maracana stadium, in Rio de Janeiro, Brazil, Saturday, Dec. 1, 2012. (Απορία Συντάκτη : Ποια είναι η θέση του Σύριζα για το «ξεπούλημα» του ιστορικού Μαρακανά;)

Για να επανέλθω όμως στον τίτλο του άρθρου, μάλλον δεν προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση η «επίθεση» φιλίας του Σύριζα προς την Εκκλησία της Ελλάδος. Ήδη έχει στηρίξει: τις κινητοποιήσεις κάθε λογής συντεχνίας (δικαστικοί, φαρμακοποιοί κ.λπ.), τη διαμαρτυρία των προνομιούχων υπαλλήλων της Βουλής, τις διεκδικήσεις του κάθε Φωτόπουλου και Μπαλασόπουλου, το «αντάρτικο» της Κερατέας και γενικά κάθε αντιδραστική κίνηση εκείνης της Ελλάδας που δε θέλει να αλλάξει τίποτα. Γιατί όχι λοιπόν και με την παραδοσιακά «εχθρική» προς την αριστερά και την πρόοδο Εκκλησία της Ελλάδος;

Ο Σύριζα έχει δίκιο όταν λέει πως δε μπορεί η αλλαγή να έλθει από αυτούς που εν πολλοίς μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση : το Πασόκ και τη ΝΔ. Δεν έχει άδικο όταν κάνει λόγο για «τη διαχρονική ομερτά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για συγκάλυψη της διαφθοράς και διαιώνιση της διαπλοκής μεταξύ οικονομικής ολιγαρχίας και πολιτικής». Όμως, με τη γενικότερη πολιτική του στάση θυμίζει μια περίφημη ρήση από το μυθιστόρημα «Ο Γατόπαρδος». Όταν ο κεντρικός ήρωας πρίγκιπας Ντι Σαλίνα ρωτάει τον ανιψιό του γιατί αυτός, ένας αριστοκράτης, κατατάχθηκε εθελοντής στον επαναστατικό στρατό του Γκαριμπάλντι, ο τελευταίος του απαντάει :

«Αν θέλουμε να μείνουν όλα όπως είναι ,τότε πρέπει όλα ν΄αλλάξουν»