Αρχείο για Μαΐου, 2012

Τα τελευταία δύο χρόνια,ενώ η ανεργία αυξάνεται δραματικά στους περισσότερους κλάδους, ένα νέο επάγγελμα γνωρίζει πρωτοφανή άνθηση στη χώρα μας: ο Γκουρού της Κρίσης.

Διάφοροι συμπολίτες μας, που δεν είχαν να επιδείξουν κάτι ιδιαίτερο στον τομέα απασχόλησής τους πριν ξεσπάσει η κρίση,  γράφουν μετά μανίας  βιβλία περί της Ελληνικής κρίσης. Το βασικό κοινό των περισσότερων εκ των βιβλίων αυτών είναι ότι περιέχουν εξηγήσεις που χαϊδεύουν τα αυτιά του ελληνικού κοινού : για όλα φταίνε οι κακοί Γερμανοί, ο κακός καπιταλισμός, η μασονία, οι Εβραίοι κ.λπ. Οι δε λύσεις που προτείνουν (κήρυξη επαχθούς χρέους, στάση πληρωμών προς τους δανειστές μας, επιστροφή στη δραχμή,  κ.λπ.), υποτίθεται πως θα είναι λιγότερο επώδυνες συγκρινόμενες με τα «κακά» Μνημόνια –  έτσι ώστε να μη χαθεί μεγάλο μέρος από τη βόλεψη που μάθαμε 30 χρόνια τώρα.

Φυσικά οι κύριοι αυτοί χρησιμοποιούν όλα τα δυνατά μέσα για τη διαφήμιση των βιβλίων τους : άρθρα σε εφημερίδες, τηλεοπτικές εμφανίσεις, βίντεο στο ίντερνετ, ομιλίες σε αντιμνημονιακές μαζώξεις κ.λπ. Οι πωλήσεις των βιβλίων τους δείχνουν πως οι εν λόγω κύριοι  ανακαλύψανε μια ιδιαίτερα προσοδοφόρα ενασχόληση στους δύσκολους αυτούς καιρούς.

Τέτοιες μετριότητες που έχουν αυτοχριστεί γκουρού της κρίσης είναι ο κ. Βαρουφάκης (για πολλούς Μπαρουφάκης), οι «δραχμολάγνοι» κ. Λαπαβίτσας και κ. Καζάκης , ο Sir Μαρκεζίνης και φυσικά ο αγαπημένος μου ο φοβερός κ. Μαλούχος του Βήματος (με το τιτανομέγιστο βιβλίο του για το 4ο Ραιχ).

Για να μελετήσω σε βάθος το φαινόμενο των Γκουρού της Κρίσης, αναγκάστηκα να διαβάσω αποσπάσματα των βιβλίων τους και δημοσιεύματά τους σε εφημερίδες-sites καθώς και να δω ομιλίες τους στο youtube & την τηλεόραση. Από όσα είδα και διάβασα, δεν έχω πειστεί καθόλου για την ορθότητα και βιωσιμότητα των εναλλακτικών λύσεων τους σε σχέση με τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις. Σίγουρα εμπιστεύομαι περισσότερο έναν καταξιωμένο παγκοσμίως οικονομολόγο, όπως ο κ. Παπαδήμος, (και ας είναι άνθρωπος των τραπεζών όπως θα κραυγάσουν οι αριστεροί – sorry αλλά για την Ελληνική κρίση δε φταίνε οι τράπεζες όπως στην περίπτωση της Ισλανδίας και της Ιρλανδίας), παρά τους γκουρού της κρίσης. Αν μου επιτρέψετε μια παρομοίωση, όλοι αυτοί οι εναλλακτικοί γκουρού που ανέφερα παραπάνω, δείτε το σαν μια αντιστοιχία με τον ιατρικό κλάδο, μου θυμίζουν κάτι κομπογιαννίτες που διαλαλούν πως μπορούν να θεραπεύσουν τον καρκίνο με βότανα ή άλλα γιατροσόφια..

Αλλά ακόμα και αν δεχτούμε πως οι διάφοροι γκουρού έχουν δίκαιο σε αρκετά σημεία της κριτικής τους, για μένα δεν παύει να αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη από το πραγματικό πρόβλημα. Το «ελληνικό μοντέλο» ήταν ήδη χρεοκοπημένο, πολύ πριν έλθουν τα μνημόνια. Κομματοκρατία, γραφειοκρατία, έλλειψη αξιοκρατίας, κλειστά επαγγέλματα και συντεχνίες που παρασιτούν εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, συρρικνούμενη παραγωγικότητα και ολοένα μεγαλύτερο έλλειμμα στο ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών, εκτεταμένη διαφθορά, δυσλειτουργικό δικαστικό σύστημα, τεράστια φοροδιαφυγή – γιατί οι γκουρού της κρίσης δεν εστιάζουν σε αυτά; Η απάντηση είναι απλή : γιατί τότε δε θα πουλούσαν τα βιβλία τους! Αντίθετα οι θεωρίες συνωμοσίας, οι κακοί γερμανοί , οι δωσίλογοι πολιτικοί, το τέρας του σύγχρονου καπιταλισμού, και οτιδήποτε τερατώδες μετατοπίζει την ευθύνη μακριά από εμάς (τη μακάρια ως το 2009 ελληνική κοινωνία) είναι βασικά συστατικά της συνταγής επιτυχίας. Και φυσικά οι «εύκολες», εναλλακτικές των επώδυνων μνημονίων, λύσεις οι οποίες θα δώσουν στους αναγνώστες τους αυτό που τόσο έχουν ανάγκη : ΕΛΠΙΔΑ.